าก็อาจจะกลับมาสร้างปัญหาให้เราได้อีก!
หลังรุ่งสาง หยวนเซียวก็พาเสี่ยวจินและเสี่ยวหวงไปที่เหมืองเพื่อเก็บหินวิญญาณต่างๆ ตามปกติ ก่อนหน้านี้คาดการณ์ว่าจะใช้เวลาเกือบหนึ่งปีในการเก็บหินทั้งหมดจากเหมืองหลายร้อยแห่งในเหมืองทั้งหมด แต่ด้วยความช่วยเหลือของเสี่ยวจิน ทำให้ความเร็วในการเก็บหินเพิ่มขึ้นอย่างมาก และคาดว่าจะเสร็จสิ้นภายในเวลาไม่ถึงครึ่งปี แม้ว่าบางวันพวกเขาจะยุ่งกับเรื่องอื่นๆ และไม่สามารถมาเก็บหินได้ ก็ยังมีเวลาเหลือเฟือ
เมื่อชายคนนั้นและสัตว์อสูรสองตัวของเขาออกมาจากเหมืองพร้อมกับผลผลิตอันอุดมสมบูรณ์ หยวนเซียวก็รู้สึกถึงการกระตุ้นในจิตสำนึกอย่างกะทันหัน ระบบตรวจจับวิญญาณส่งข้อความมาอีกครั้งว่ามีผู้ฝึกฝนที่ไม่คุ้นเคยบุกรุกเข้ามา
ใครกันจะมาในเวลากลางวันแสกๆ? และคราวนี้เป็นใคร?
หลังจากเพิ่งเสร็จสิ้นการต่อสู้กับศัตรูระดับเริ่มต้นของการสร้างรากฐาน หยวนเซียวก็อยู่ในอารมณ์ดีและมุ่งหน้าไปยังสวนสมุนไพรโดยไม่ลังเล
ประตูสวนสมุนไพรเปิดอยู่ และเมื่อมองไปข้างหน้า ก็เห็นพี่โมกำลังนอนอยู่บนเก้าอี้เอนหลังโดยหลับตาอยู่
“พี่โม พี่รู้จักใช้ชีวิตให้สนุกจริงๆ! ถึงขนาดมานอนอาบแดดอยู่ตรงสวนสมุนไพรนี่เลย!”
“อะไรนะ คุณไม่ต้อนรับฉันเหรอ? หรือเป็นเพราะฉันไม่ได้เอาของขวัญมา?”
“ทำไมเราต้องพูดเรื่องของขวัญด้วยล่ะ? มันจะทำให้เรารู้สึกเสียใจเปล่าๆ! แต่เรามีเด็กเล็กสองคนอยู่ที่นี่ งั้นเราให้ของเล็กๆ น้อยๆ เป็น
