นของท่านผู้อาวุโสลำดับที่สี่ล้มเหลวในการพัฒนามาหลายปี ท่านจึงกระหายสมบัติและโอกาสเป็นอย่างยิ่ง! ถ้าหากท่านไม่มีเอง ท่านก็จะขโมยจากผู้อื่น! ผลงานอันโดดเด่นของหยวนเซียวในการทดสอบคัดเลือก รวมถึงการที่พังพอนกินวิญญาณที่ท่านเลี้ยงไว้พุ่งเข้าหาท่าน ทำให้ท่านผู้อาวุโสลำดับที่สี่สงสัยว่าหยวนเซียวครอบครองสมบัติอยู่ นั่นเป็นเหตุผลที่ท่านส่งศิษย์ของท่านคือหวังจินไปตรวจสอบเมื่อไม่กี่วันก่อน แม้ว่าชะตากรรมของหวังจินจะยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ภารกิจของเขายังไม่เสร็จสิ้นอย่างแน่นอน ดังนั้นท่านผู้อาวุโสลำดับที่สี่ซึ่งกระหายที่จะยึดสมบัติ จึงจะเดินทางมาด้วยตนเอง
เนื่องจากมีเวลาเหลือเฟือและต้องอยู่ในเหมืองอีกหลายวัน พวกเขาจึงตัดสินใจออกไปสำรวจหาหินวิญญาณต่างๆ สองคนนั้น คนหนึ่งเป็นมนุษย์ อีกคนเป็นสัตว์ ต่างก็วุ่นวายอยู่ในถ้ำ ลิตเติ้ลจินยุ่งอยู่กับการช่วยเก็บหินวิญญาณ ส่วนลิตเติ้ลหวงก็ยุ่งอยู่กับการจับและปล่อยหนู จนกระทั่งถูกแม่ดุ หลังจากนั้นเขาก็จับหนูตัวหนึ่งไว้ ปัสสาวะรดหัวมัน แล้วปล่อยมันไป ราวกับจะบอกหนูว่า “นี่คือปัสสาวะวิญญาณของฉัน สัตว์วิญญาณส่วนใหญ่ดื่มไม่ได้ด้วยซ้ำ!”
วันต่อมาหลังจากที่ค้นพบ เซียวจินก็สร้างผลงานชิ้นเอกด้วยการค้นพบแร่หินวิญญาณเกรดต่ำชิ้นใหญ่อีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสองถึงสามจาง และใหญ่กว่าชิ้นแรกถึงสิบเท่า! แน่นอนว่าหลังจากวิวัฒนาการสองครั้งติดต่อกัน ความสามาร
