หญ่ และทันใดนั้นก็ถูกพลังวิญญาณบริสุทธิ์ถาโถมเข้าใส่จนสำลักน้ำมูกและน้ำลาย เซียวจินตกตะลึง “พระเจ้า!” เขาอุทาน “พลังวิญญาณของหินวิญญาณระดับกลางนี้มันทรงพลังขนาดไหนกัน? ดูสิ แม้แต่น้ำมูกที่ฉันไอออกมาก็ยังมีพลังวิญญาณ!”
หลังจากกินหินวิญญาณระดับกลางติดต่อกันหลายวัน ดวงตาของเซียวจินก็แดงก่ำจากการใช้พลังงานมากเกินไป บางครั้งเขาก็ต้องวิ่งไปดื่มน้ำวิญญาณในถัง สุดท้ายแม้แต่ลมในท้องของเขาก็เต็มไปด้วยพลังวิญญาณ!
แล้วลองดูเจ้าเหลืองน้อยสิ ดื่มของเหลวทางจิตวิญญาณเข้มข้นถึงหนึ่งถังต่อวัน—แม้แต่หมูในชนบทก็ยังไม่ดื่มมากขนาดนั้น! กล้ามเนื้อของมันปูดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เปลี่ยนจากขนาดเท่าสุนัขบ้านกลายเป็นขนาดเท่าหมู ถ้าเจ้าเหลืองน้อยรู้ถึงการเปรียบเทียบนี้ มันคงจะประท้วงว่า “หมูมันอ้วนนะ เข้าใจไหม? ฉันแข็งแรงต่างหาก! ไม่เชื่อเหรอ? ดูกล้ามแขนของฉันสิ!” ปีกของเจ้าเหลืองน้อยก็เริ่มพัฒนาขึ้นอีกครั้ง กว้างขึ้นและแข็งแรงขึ้น และแถบสีทองที่สองก็เริ่มปรากฏขึ้นจางๆ บนปีกของมัน!
ช่วงนี้หวงน้อยปัสสาวะบ่อยมาก ต้องผลักประตูหินเข้าไปในเหมืองหลายครั้งต่อวัน จะทำอย่างไรได้ล่ะ? ปัสสาวะเป็นของเหลวพลังวิญญาณเข้มข้นเต็มถังทุกวัน ใครจะรับมือไหว! ดูสิ แม้แต่ปัสสาวะของเขายังเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ ถ้าสัตว์วิญญาณที่ยังไม่ประสีประสาตัวอื่นๆ รู้เรื่องนี้ พวกมันคงแย่งกันดื่มแน่!
ช่วงนี้เสี่ยวหวงรู้สึกซาบซึ้งใจมาก ดูสิว่าแม่รักหน
