เรามาตั้งชื่อให้เธออย่างเป็นทางการกันเถอะ หวงเฟยหูยาวเกินไป งั้นเราเรียกเธอว่าเสี่ยวหวงก็แล้วกัน!” ถ้าเสี่ยวเฟยหูพูดได้ เขาคงประท้วงแน่ๆ ชื่อเสี่ยวหวงที่แม่ตั้งให้เขามันดูไม่เข้าท่าเลย!
“น้องจิน เลิกซ่อนตัวได้แล้ว มานี่แล้วรับรู้ถึงน้องชายของเธอหน่อย น้องจินกับน้องหวง พวกเธอเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ เห็นแหวนสัตว์วิญญาณบนมือฉันไหม นั่นคือบ้านที่พวกเธออยู่ด้วยกัน” หยวนเซียวโบกมือเรียกน้องจินมา และโดยไม่สนใจว่าทั้งสองจะเข้าใจหรือไม่ เธอก็เริ่มแนะนำให้พวกเขารู้จักกัน
“ฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวสำหรับพวกเธอสองคน ถ้าฟ้าถล่ม ฉันจะค้ำมันไว้ ถ้าไม่ถล่ม พวกเธอสองคนก็จะค้ำมันไว้! จำไว้ ถ้ามีอันตรายใดๆ พวกเธอสองคนต้องไปก่อน! มีฉันคอยหนุนหลัง พวกเธอจะกลัวอะไร!” หยวนเซียวพูดโดยไม่แสดงท่าทีความเป็นแม่เลยแม้แต่น้อย
เจ้าเหลืองน้อยสามารถต่อสู้ได้เมื่อโตขึ้น แต่เจ้าทองน้อยผู้น่าสงสาร สัตว์วิญญาณนักล่าสมบัติ กลับได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญจากหยวนเซียวด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ!
หยวนเสี่ยวหยิบธนูและลูกศรออกมาจากแหวนเก็บของแล้วพูดว่า “ไปล่าสัตว์บนภูเขากันเถอะ แล้วก็หาอาหารให้เสี่ยวหวงด้วย” เสี่ยวจินตื่นรู้แล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้ต้องการเพียงพลังวิญญาณเพื่อดำรงชีวิตและพัฒนาต่อไป ส่วนเสี่ยวหวงนั้นเพิ่งเกิดใหม่ ต้องกินอาหารสักระยะจนกว่าจะตื่นรู้ครั้งแรก จากนั้นจึงจะงดเว้นจากธัญพืชและดำรงชีวิตและฝึกฝนด้วยพลังวิญญาณเพียง
