รสีเลือด อยู่!”
วัตถุศักดิ์สิทธิ์สีแดงเพลิงรูปทรงมังกรเลือดหมูหายไปในพริบตา และนักบวชเต๋าชราเคราขาวก็หายตัวไปด้วยเช่นกัน
บริเวณที่พังทลายของอาณาจักรลับกลับคืนสู่ความเงียบสงบ ราวกับไม่เคยมีใครมาที่นี่มาก่อน
สมาชิกของสำนักหยุนไห่เดินทางกลับสำนักเป็นสองกลุ่ม ผู้อาวุโสลำดับที่หนึ่งและผู้อาวุโสลำดับที่เจ็ดนำศิษย์ของตนกลับไปยังประตูภูเขาแห่งใหม่โดยตรง ในขณะที่หยวนเซียวซึ่งยังคงอยู่กับโมเฟย ขี่ดาบกลับไปยังประตูภูเขาแห่งเก่าในเมืองหยุนไห่
ขณะที่กำลังขี่ดาบอยู่ หยวนเซียวก็สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวภายในแหวนสัตว์อสูรอย่างกะทันหัน เขาใช้สัมผัสเทพตรวจสอบแหวนและเห็นไข่สัตว์อสูรกลิ้งไปมาอย่างไม่เป็นระเบียบอยู่ข้างใน
หยวนเสี่ยวหยิบไข่สัตว์วิญญาณออกมาวางไว้บนขาขณะนั่งขัดสมาธิ เธอตรวจสอบมันอย่างใกล้ชิด เปลือกไข่เริ่มโปร่งใสมากขึ้นเรื่อยๆ และเธอก็เห็นเงาดำกลิ้งอยู่ข้างในอย่างชัดเจน สิ่งมีชีวิตตัวน้อยข้างในกำลังจะฟักออกมาแล้ว
หยวนเซียวจงใจหมุนไข่สัตว์วิญญาณสองสามครั้ง ทำให้เงาดำตัวเล็กข้างในกลิ้งไปมาด้วย แต่เงาดำตัวเล็กไม่สนใจเลย หลังจากลุกขึ้น มันก็กลิ้งไปมาเองต่อ ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตตัวเล็กนี้จะค่อนข้างกระฉับกระเฉง
“พี่โม ท่านคิดว่าไข่สัตว์วิญญาณนี้อาจจะมีเสือบินอยู่ข้างในหรือเปล่าครับ?”
“ไข่อะไร? เสือบินเหรอ?” โมเฟยที่นั่งอยู่ข้างหน้าควบคุมดาบบินอยู่ ยังไม่ได้หันมามอง และไม่รู้ว่าหยวนเสี่ยวที่นั
