ุธวิเศษอย่างมีดบินลู่ไป หวังจินจึงต้องไปสืบสวน มีดบินลู่เล่มนี้เป็นเล่มเดียวกับที่หวังจินให้หวังหยินยืมไป มีดบินลู่เป็นของขวัญจากผู้อาวุโสลำดับที่สี่ให้แก่ศิษย์ของเขา หวังจิน เมื่อหลายปีก่อน และหวังจินเองก็หวงแหนสมบัติชิ้นนี้มาก เนื่องจากหวังจินให้มีดบินลู่แก่หวังหยินด้วยเจตนาที่จะทำร้ายเขา เขาจึงไม่สามารถให้อภัยหวังหยินได้ และไม่มีทางที่เขาจะคืนมีดบินลู่ให้แน่นอน
เช้าวันรุ่งขึ้น
ผู้อาวุโสสูงสุดนำทุกคนไปยังบริเวณใกล้เคียงอาณาจักรลับ ซึ่งมีสองทีมรออยู่แล้ว แต่ไม่มีใครเห็นทางเข้า ทีมหนึ่งนั้นมีศิษย์ทุกคนสวมชุดคลุมสีดำที่มีลวดลายพระจันทร์บนปกเสื้อและแขนเสื้อ เป็นทีมของสำนักจันทร์ดำ หัวหน้าทีมเป็นชายชราหัวล้าน และยังมีหญิงชราผอมแห้งอีกคนหนึ่งด้วย
ศิษย์อีกกลุ่มหนึ่งซึ่งสวมชุดสีน้ำเงินทั้งหมด เป็นศิษย์ของสำนักภูเขาสูง ผู้นำของสำนักภูเขาสูงประกอบด้วยชายชราคนหนึ่ง อ้วนคนหนึ่ง และผอมคนหนึ่ง ชายชราอ้วนซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นำ ยืนอยู่ด้านหน้าสุด ในขณะที่ชายชราผอมบางราวกับไม้เสียบยืนอยู่ข้างๆ และด้านหลังเขา
ศิษย์ของสำนักหยุนไห่ต่างสวมชุดสีขาว โดยมีลวดลายเมฆสีทองหลายจุดบนปกเสื้อและข้อมือ ซึ่งเป็นเครื่องแบบของศิษย์ชั้นในของสำนักหยุนไห่
“แม่เฒ่า แม่ได้เดินทางฟรีในการทดสอบที่เราเข้าร่วมเมื่อร้อยปีก่อน ในขณะที่ฉันโดนดุตอนกลับมา ฉันสงสัยว่าวันนี้แม่จะได้เดินทางฟรีบ้างไหม!” ชายชราหัวล้านพูดพร้อมกับ
