องโมเฟยขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ
ทันใดนั้น ฉันก็จำผลงานของหยวนเสี่ยวในการทดสอบคัดเลือกได้ ความเร็วในการหมุนเวียนพลังปราณของเธอเป็นสีส้ม และอัตราการดูดซับพลังปราณของเธอนั้นเกินขีดจำกัดไปถึง 10 ดาว มีเพียงผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นเช่นนี้เท่านั้นที่จะสามารถบรรลุความก้าวหน้าในการฝึกฝนได้เช่นนี้ หรือว่าฉันได้ค้นพบคำอธิบายที่สมเหตุสมผลสำหรับตัวเองแล้ว ทำให้ฉันเชื่อว่าทุกอย่างนั้นสมเหตุสมผล?
“น้องหยวน ข่าวนี้ยิ่งน่าตกใจกว่าตัวนากกินวิญญาณสีทองจากราชวงศ์เสียอีก ข้าแนะนำให้เจ้าเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับและอย่าให้ใครรู้ในตอนนี้ เกรงว่ามันจะสร้างความฮือฮาและส่งผลกระทบต่อการฝึกฝนของเจ้าในอนาคต!”
“พี่โม ความเร็วในการฝึกฝนของข้าอาจจะเร็วไปหน่อย แต่ถือว่าเร็วมากไหมครับ ความเร็วในการฝึกฝนโดยทั่วไปของศิษย์จากสำนักอื่น ๆ อยู่ที่เท่าไหร่ครับ” หยวนเสี่ยวถามด้วยสีหน้าสับสน เพราะเขาต้องการทราบคำตอบของคำถามนี้จริง ๆ
โมเฟยแทบพูดไม่ออก ดูเหมือนว่าหยวนเซียวจะไม่รู้จริงๆ ที่จริงแล้ว ชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในสำนักได้ไม่กี่วัน เพิ่งผ่านการคัดเลือกและไปที่สวนสมุนไพรวิญญาณ ยังไม่มีอาจารย์ จึงไม่มีโอกาสรู้เรื่องพวกนี้เลย
“ขออธิบายแบบนี้ละกัน เหตุผลที่สำนักมอบตำราการฝึกฝนขั้นที่ 1-3 ให้แก่ศิษย์ในที่ได้รับการคัดเลือก พร้อมเวลาฝึกฝนหนึ่งปี ในขณะที่มอบตำราขั้นที่ 1-2 ให้แก่ศิษย์ภายนอก พร้อมเวลาปฏิบัติหน้าที่เบ็ดเตล็ดสาม
