ขา หวังหยินผู้น่าสงสาร แม้จะโหดเหี้ยม แต่ก็ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัวและหมดสติไป มีดสั้นหล่นลงพื้น ฝังอยู่ในดินแข็ง เหลือเพียงด้ามที่โผล่ออกมา
“ฮึ่ม มีดสั้นเล่มนี้คมมาก ต้องไม่ใช่ของธรรมดาแน่ๆ” หยวนเสี่ยวเก็บมีดสั้นลงในแหวนเก็บของของเธอ โดยตั้งใจจะตรวจสอบมันในภายหลัง เธอยังสังเกตเห็นว่าหวังหยิน นอกจากถุงผ้าที่สำนักหยุนไห่ให้มาแล้ว ยังมีถุงอีกใบหนึ่ง เธอหยิบมันขึ้นมาเปิดดู และพบยันต์หลายชิ้นอยู่ข้างใน แต่ละชิ้นมีอักษรที่แสดงถึงลม ไฟ ฟ้าร้อง และสายฟ้า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่หวังหยินมีอยู่ในตอนนี้ น่าจะเป็นอาวุธที่หวังจิน ลูกพี่ลูกน้องของเขาให้ยืมมา น่าเสียดายที่เขาไม่มีโอกาสได้ใช้มันในวันนี้ก่อนที่จะหมดสติไป
ทันใดนั้น หยวนเซียวก็จำเรื่องสำคัญบางอย่างได้ เขาหยิบตัวอย่างหินวิญญาณระดับต่ำออกจากกระเป๋าของหวังหยินแล้วใส่ลงในกระเป๋าของตัวเอง เพื่อจะได้ไม่ต้องอธิบายให้สำนักฟังว่าทำไมตัวอย่างหินวิญญาณระดับต่ำของเขาถึงหายไป
เนื่องจากตัวอย่างหินวิญญาณเกรดต่ำของเขาเองกลับกลายเป็นหินวิญญาณเกรดกลางสีเขียว ซึ่งเป็นเรื่องที่อธิบายไม่ได้ เขาจึงจะไม่ขออธิบาย หากจำเป็นต้องอธิบายจริงๆ ก็ให้หวังหยินเป็นคนอธิบายเถอะ!
