องทางด้านขวา ห้องนี้ใหญ่กว่า มีเตียงหินหยาบๆ ปูด้วยหญ้าแห้ง ข้างๆ เตียงมีแท่นหินเตี้ยๆ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบฟุต บนแท่นมีเบาะรองนั่งสำหรับทำสมาธิวางอยู่ ดูเหมือนจะใช้สำหรับการฝึกสมาธิ บางทีอาจมีคนเคยมาทำการเพาะปลูกที่นี่ มีโครงไม้เล็กๆ แกะสลักอยู่บนผนัง ซึ่งมีกล่องไม้เล็กๆ อยู่สองสามกล่อง ห้องนี้ไม่มีไข่มุกเรืองแสง แต่มีแสงลอดผ่านเข้ามาเล็กน้อยจากหน้าต่างเล็กๆ ขนาดเท่าฝ่ามือสองข้างบนผนังด้านหนึ่ง ปรากฏว่าที่นี่อยู่ใกล้กับพื้นผิวด้านนอกของภูเขา
มองผ่านหน้าต่างบานเล็กๆ จะเห็นกำแพงภูเขามีความหนาประมาณครึ่งฟุต มีวัชพืชขึ้นอยู่เล็กน้อยด้านนอกหน้าต่าง ช่วยพรางช่องเปิดเล็กๆ นั้นไว้ มองผ่านช่องว่างระหว่างวัชพืช จะเห็นภูเขาอื่นๆ อีกหลายลูกอยู่ไกลๆ ซึ่งเป็นที่ตั้งเดิมของประตูหยุนไห่ มองลงไปจะเห็นสวนสมุนไพรอยู่ไม่ไกลจากภูเขา ตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวที่เขียนว่า “สวนสมุนไพร” นั้นเด่นชัดมาก ลานภายในล้อมรอบพื้นที่ที่เต็มไปด้วยสมุนไพรเขียวชอุ่ม เมื่อหันไปเล็กน้อย จะเห็นแท่นวงกลมอยู่หน้าประตูเหมืองซึ่งเป็นที่ที่เครื่องบินทะเลลงจอด เครื่องบินทะเลยังคงจอดอยู่บนแท่น แต่ผู้จัดการโมกลับหายไปไหนไม่รู้
หยวนเซียวจัดแท่นหินให้เรียบร้อยและวางไข่มุกเรืองแสงไว้บนแท่นหินที่เธอนั่งสมาธิอยู่ จากนั้นเธอก็หาหินมาปิดหน้าต่างชั่วคราว เพราะข้างนอกใกล้จะมืดแล้ว หากมืดสนิท แสงจากไข่มุกเรืองแสงอาจส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา
