ดีใจมาก มีคนสองคนติดต่อกันที่ผ่านเกณฑ์ และพวกเขายังมาจากเมืองซุนเซียนด้วยกันอีกด้วย
นอกจากรายชื่อของหม่าเถาแล้ว ทั้งสามคนที่ผ่านการสอบมาจากหมู่บ้านเล็กๆ แห่งเดียวกัน คือ สองคนอยู่ในเมืองซุนเซียน และอีกคนอยู่ใกล้เมืองซุนเซียน พวกเขาอยู่ใกล้กันมาก หากจะมีสิ่งหนึ่งที่พวกเขามีเหมือนกัน ก็คือพวกเขาทั้งหมดอยู่เชิงเขาเสินเซียน
ในฐานะผู้รับผิดชอบในการรับและลงทะเบียนเด็กกลุ่มนี้ จางต้าไห่จึงครุ่นคิดอย่างหนักทันที มีอะไรบางอย่างที่เป็นความลับซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้หรือเปล่า?
คนสุดท้ายคือหยวนเซียว เมื่อเห็นว่าเสี่ยวอิงและเด็กอ้วนกลมต่างก็ผ่านเกณฑ์แล้ว หยวนเซียวก็รู้สึกโล่งใจและก้าวออกมาข้างหน้า
หยวนเซียวไม่กังวลเลยสักนิด เขาเชื่อมั่นในการตัดสินใจของชายชรา หากแม้แต่การทดสอบอี้จิงและซีซุยยังไม่ผ่าน แล้วจะฝึกฝนวิชาอมตะไปทำไมกัน
จางต้าไห่เฝ้าดูผลการทดสอบด้วยความวิตกกังวลอย่างมาก ประการแรก เขาเป็นห่วงว่าหยวนเซียวจะผ่านหรือไม่ ประการที่สอง หากหยวนเซียวผ่านด้วยแล้ว ผู้สอบผ่านทั้งสี่คนติดต่อกันก็จะมาจากเชิงเขาเสินเซียนทั้งหมด ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? เขาเสินเซียนมีเวทมนตร์ลึกลับอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า? มีความเชื่อมโยงใดๆ ระหว่างคนทั้งสี่ที่ผ่านการสอบกับเขาเสินเซียนหรือไม่?
หยวนเสี่ยวรู้สึกเพียงกระแสพลังงานจางๆ ซึ่งน่าจะเป็นพลังปราณที่นักพรตวัยกลางคนกล่าวถึง มันไหลจากมือขวาของเธอผ่านเส้นลมปราณทั้งหมดในท
