ีกทั้งยังไม่สามารถเปลี่ยนท่าทางได้ เขาจึงรีบก้าวไปข้างหน้าและชกเข้าที่หน้าอกของเด็กหนุ่มในชุดจีนอย่างจัง เด็กหนุ่มในชุดจีนล้มหงายหลัง แต่ก็ยังไม่ปล่อยเก้าอี้ในมือ ซึ่งหมายความว่าเด็กคนนี้ยังต้องการต่อสู้ต่อไป เด็กหนุ่มอายุสิบหกหรือสิบเจ็ดปีที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ ไม่ง่ายที่จะปราบจริงๆ
ชายหนุ่มแต่งกายหรูหราลุกขึ้นยืนอีกครั้ง โดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของทุกคนในห้อง และขว้างเก้าอี้ใส่หยวนเซียวอีกครั้ง หยวนเซียวฉวยโอกาสและจังหวะรับเก้าอี้ไว้ได้ด้วยมือทั้งสองข้าง ความเจ็บปวดแล่นผ่านข้อต่อของเธอ เธอจึงโยนเก้าอี้ออกไปนอกประตู ในขณะเดียวกัน เธอก็รีบย่อตัวลง กระโดดไปข้างหน้า และใช้ไหล่ยันกับท้องของชายหนุ่มแต่งกายหรูหรา กระแทกเขาไปข้างหน้าและตรึงเขาไว้กับพื้น
หยวนเซียวชูหมัดขึ้นและชกเข้าที่ใบหน้าของเขา ชายหนุ่มผู้แต่งกายหรูหราล้มลงกับพื้น ขยับมือไม่ได้ ทำได้เพียงยกมือซ้ายขึ้นมาปกป้องแก้มและยื่นมือขวาออกไปเพื่อพยายามผลักหยวนเซียวออกไป แต่ก็สายเกินไปแล้ว เขาโดนหมัดเข้าที่ใบหน้าไปแล้ว แม้บาดเจ็บไม่ร้ายแรงมาก แต่เลือดกำเดาไหลไม่หยุด ทำให้เขาดูน่าสมเพชมาก
“หยุด!” ชายหนุ่มในชุดขาวปรากฏตัวขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียง คว้ามือขวาของหยวนเซียวแล้วยกตัวเขาออกจากชายหนุ่มในชุดขาว ทำให้หยวนเซียวขยับตัวไม่ได้
“ลูกพี่ลูกน้อง!” ชายหนุ่มในชุดเสื้อผ้าดีกำลังจะบ่น แต่ถูกหยุดไว้ด้วยสายตาของชายหนุ่มในชุดขาว เขาพอรู้คร่าว