จริง เพราะพวกเธอเพิ่งหนีรอดจากจื่อเย่และเหยียนซานมาได้ในเวลากลางวัน และไข่มุกเทียนฉีก็ยังอยู่ในมือของเธอ ไม่มีอะไรเป็นเรื่องโกหกเลย
ชายชราผู้เก็บดวงจันทร์เงียบไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “พี่ชาย ข้ารู้สึกว่าข้ามีทุกอย่างในชีวิตแล้ว ข้ามีเงินทอง ทรัพย์สมบัติ ชื่อเสียง และโชคลาภ สิ่งที่ข้าขาดคือบ้านที่อบอุ่นและการดูแลเอาใจใส่ วันนี้ที่ได้อยู่กับท่าน ข้ารู้สึกถึงความอบอุ่นของบ้านและการดูแลของท่าน ข้าอาจไม่ได้รู้สึกแบบนี้มาเป็นพันๆ ปีแล้ว… ข้าคิดถึงมันมากและข้ามีความสุขเหลือเกิน”
ชายชราหันไปมองหยวนเสี่ยวอีกครั้งแล้วพูดอย่างเมามายว่า “น้องชาย นานมาแล้วที่เจ้าสนใจเรื่องราวของข้า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้าเก็บสิ่งของจากทั่วทุกสารทิศมาเผื่อว่าเขาจะรู้ว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่ เผื่อว่าเขาจะมีโอกาสได้ฟังเรื่องราวของข้า… ขอบคุณนะน้องชาย”
ชายชราลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน เดินโซเซไปที่ประตู ชี้ไปที่ประตูแล้วพูดว่า “พี่ชาย พี่สะใภ้ น้องชาย ทิศทางบ้านของพวกท่านดีแล้ว แต่ใกล้เชิงเขามากเกินไป พลังหยินจึงมากเกินไป ด้วยยันต์หยกอุ่นนี้ พวกท่านสามารถขับไล่หยินและรวบรวมหยาง ยืดอายุขัย และป้องกันโรคภัยไข้เจ็บได้”
ขณะที่พูด ชายชราแตะแหวนเก็บของของเขา ยันต์หยกก็ลอยออกมาและหายไปในพื้นดิน ทุกคนต่างรู้สึกถึงลมร้อนที่พัดมารอบตัวทันที ซึ่งทำให้พวกเขารู้สึกสดชื่นขึ้น
“ในหนึ่งร้อยปี มนุษย์ย่อมต้องเผชิญกับพายุใหญ่โดยหลีกเลี่ยงไ