สำหรับหญิงสาวในชุดกระโปรงแดงตรงหน้า นางมีคุณสมบัติที่กู้ฉางชิงมองว่าคุ้มค่าแก่การฝึกฝน
เมื่อคิดได้เช่นนั้น กู้ฉางชิงก็เดินเข้าไปหานางทันที
หญิงสาวในชุดกระโปรงแดงมีนามว่า “กู้ซินเมิ่ง” นางมีนิสัยหยิ่งทะนงและพรสวรรค์ที่โดดเด่น
แม้ในระหว่างที่เดินทางร่วมกับเรือของกู้หงและกู้เจี่ย นางก็ยังคงรักษาความหยิ่งทะนงนี้ไว้โดยไม่เปลี่ยนแปลง
นางหยิ่งยิ่งกว่ากู้ซิงเฉิงเสียอีก
ทั้งนี้เนื่องจากนิสัยของกู้ซิงเฉิง แม้จะเยือกเย็น แต่ในตัวนางกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นมากกว่าความทะนงตน
ในขณะที่กู้ซินเมิ่งนั้น ทั้งสายย่อยที่นางเกิดมา หรือแม้แต่คนรุ่นเดียวกันที่นางพบระหว่างการเดินทาง ล้วนด้อยกว่าทั้งสิ้น และมักทำเพียงแค่เอาใจหรือยกยอนาง
แม้แต่ผู้อาวุโสในสายย่อยของนางเองก็ให้ความรักและการปกป้องนางอย่างเต็มที่
แต่ความรักใคร่เอาใจจากผู้อาวุโสกลับทำให้กู้ซินเมิ่งยิ่งทะนงตนมากขึ้น
เมื่อเห็นกู้ฉางชิงเดินเข้ามา ใบหน้าของนางแสดงความไม่พอใจทันที แม้จะมองเห็นว่าเขามีใบหน้าหล่อเหลาชวนมอง แต่นางไม่ใช่คนที่สนใจเพียงแค่รูปลักษณ์
ยังไม่ทันที่กู้ฉางชิงจะเอ่ยปาก กู้ซินเมิ่งก็พูดออกมาก่อน
“หากเจ้าคิดจะมาเกี้ยวพาราสีล่ะก็ ข้าขอปฏิเสธ!”
“เกี้ยวพาราสี?”
กู้ฉางชิงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าและยิ้มบาง ๆ
