“อา…”
เมื่อเห็นสีหน้าของกู้หยิ่งที่ดูเหมือนกำลังหยอกล้อ กู้ซิงเฉิงก็เข้าใจได้ทันทีว่าความรู้สึกเล็ก ๆ ในใจของนางถูกมองออกหมดแล้ว
ใบหน้าของนางแดงระเรื่อจนถึงใบหู ท่าทางที่เยือกเย็นสูงส่งก่อนหน้านี้ไม่หลงเหลือแม้แต่น้อย
“ผู้อาวุโส ท่านล้อข้าเล่นหรือ…”
“ฮ่า ๆ ๆ เด็กน้อย ตอนนี้เจ้ายังจะทำตัวเยือกเย็นอีกหรือ?”
เมื่อเห็นท่าทางน่าสงสารของกู้ซิงเฉิง กู้หยิ่งหัวเราะออกมาเสียงดัง แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจกลั่นแกล้งเด็กสาวมากไปกว่านี้ นางยิ้มพลางกล่าว
“เอาล่ะ ๆ ข้าแค่ล้อเจ้าเล่น หากเจ้าอยากรู้เรื่องของท่านชายฉางชิง ข้าก็จะบอกเจ้า”
ทันใดนั้น กู้หยิ่งก็เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับกู้ฉางชิงที่ได้ยินจากกู้หงและกู้เจี่ยให้กู้ซิงเฉิงฟัง
หลังจากได้ฟังเรื่องราวนั้น กู้ซิงเฉิงถึงกับอึ้งไป ปากเล็ก ๆ ของนางเผยอขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้
นางรู้ว่ากู้ฉางชิงนั้นโดดเด่นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
และแม้ว่าเขาจะเริ่มฝึกฝนได้ไม่นาน แต่นางไม่เคยคาดคิดว่าบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ระดับมหาเทพเช่นนี้ จะอยู่ในวัยเดียวกับนาง!
เขาอายุเพียงยี่สิบต้น ๆ เท่านั้น และแก่กว่านางเพียงไม่กี่ปี!
ความแข็งแกร่งระดับนี้ทำให้กู้ซิงเฉิงรู้สึกท้อแท้อย่างมาก
ก่อนหน้านี้ นางเคยภูมิใจในตัวเองว่าเป็นอัจฉริยะที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกัน
แต่เมื่อเทียบกับกู้ฉางชิง ความภูมิใจเล็ก ๆ นั้นกลับพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
