ช่วงเวลานี้ จึงเหมาะสมที่สุดที่จะเร่งรับเหล่าอัจฉริยะจากสายย่อยกลับมา
สำหรับการตัดสินใจของกู้หยิ่ง กู้ฉางชิงไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด เขาปล่อยให้ทุกคนดำเนินการตามแผนที่เหมาะสมที่สุด
กู้ฉางชิงตัดสินใจไม่ร่วมเดินทางไปกับทีมของกู้หยิ่ง
ในขณะที่กู้หงและกู้เจี่ยต่างรอคอยที่จะกลับไปแจ้งข่าวกับหัวหน้าตระกูลและบรรพบุรุษ ถึงสถานการณ์ของตระกูลกู้แห่งเจียงหลิน พร้อมทั้งนำข่าวดีที่ยิ่งใหญ่นี้ไปบอกเล่า
ทั้งสองทีมจึงแยกจากกันในทันที
เมื่อกู้ซิงเฉิงได้รับข่าวว่านางจะไม่ได้เดินทางร่วมกับกู้ฉางชิงก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า
นางมองเรือวิญญาณของกู้ฉางชิงที่ค่อย ๆ เคลื่อนห่างออกไป ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ กู้หยิ่งอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ
“อย่างไรหรือ? หรือจะให้ข้าไปบอกท่านชายฉางชิงให้เจ้าเดินทางไปพร้อมกับเขาด้วย?”
คำพูดของกู้หยิ่งทำให้กู้ซิงเฉิงลนลาน นางก้มหน้าลงทันทีโดยไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธไม่หยุด
“ก็ได้ ท่านชายฉางชิงก็ต้องเดินทางกลับเมืองชางหมิงอยู่แล้ว พวกเจ้าคงได้พบกันอีกในไม่ช้า”
เมื่อเห็นกู้ซิงเฉิงที่ดูเขินอาย กู้หยิ่งก็ไม่ได้ล้อเล่นต่อ นางพูดให้กำลังใจเด็กสาวอีกสองสามคำ ก่อนจะรีบไปจัดการเส้นทางการเดินเรือต่อ
ส่วนกู้ซิงเฉิง ก่อนออกเดินทาง นางหันกลับไปมองเรือวิญญาณของกู้ฉางชิงอีกครั้งด้วยแววตาที่แน่วแน่
