สิ่งเดียวที่นางสามารถทำได้คือใช้ชีวิตของนางเพื่อสร้างโอกาสเล็ก ๆ ให้กู้ฉางชิงได้หลบหนี
“คิดจะหนีรึ? เจ้าหนีได้จริงหรือ?”
มหาเทพลั่วหัวเราะอย่างเยือกเย็นเมื่อเห็นพลังของจักรพรรดิหยกสวรรค์เปลี่ยนไป
จากนั้นเขาก็สะบัดมืออย่างรวดเร็ว
“ฉั๊ง!”
วงล้อปีศาจกลืนสวรรค์ถูกเขาปลดปล่อย พลังวิญญาณระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ไหลทะลักออกมาราวกับแม่น้ำและมหาสมุทร เติมเต็มเข้าสู่วงล้อปีศาจ
ดาบยาวสีดำสนิททั้งสามสิบหกเล่มที่ประกอบเป็นวงล้อปีศาจเริ่มเปล่งประกาย และหมอกดำที่สามารถกลืนกินทุกสิ่งก็พวยพุ่งออกมา
เมื่อดาบเล่มสุดท้ายเปล่งประกาย หมอกดำก็ปกคลุมทุกสิ่งรอบข้าง
แม้แต่หลงเยวี่ยจักรพรรดิเทพและจักรพรรดิเทพถุนฮุน สายตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความเกรงกลัว
พวกเขาไม่เคยเห็นผู้ยิ่งใหญ่สวรรค์มาก่อน แต่จากพลังของมหาเทพลั่วที่ในตอนนี้แผ่กระจายเหนือกว่าพวกเขาอย่างมหาศาล ดูเหมือนว่ามหาเทพลั่วไม่ได้พูดเกินจริง
วงล้อปีศาจกลืนสวรรค์ได้กลายเป็นวังวนสีดำหมุนวนอย่างเงียบสงบ ขนาดยาวประมาณสามเมตรกลืนกินพลังวิญญาณรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง
“ว่ากันว่าในอดีต เมื่อมหาเทพลั่วรุ่นแรกใช้วงล้อเล่มนี้ แม้แต่แสงจันทร์และแสงอาทิตย์ยังถูกกลืนกิน ท้องฟ้าก็พลันมืดมิดชั่วขณะ ภาพนั้นยังคงติดตรึงในความทรงจำข้า”
มหาเทพลั่วยิ้มอย่างพึงพอใจพลางพึมพำเบา ๆ ขณะมองวังวนสีดำที่ก่อตัวขึ้น
