เหนือเมฆา กู้ฉางชิงยืนตระหง่านด้วยท่วงท่าสง่างามและพลังอันล้ำเลิศ
ยิ่งไปกว่านั้น การที่เขาสังหารจักรพรรดิสวรรค์ระดับสัมบูรณ์ด้วยฝ่ามือเดียว ทำให้ทุกคนไม่อาจห้ามความรู้สึกชื่นชมและตกตะลึงได้
ภาพของนักดาบผู้สง่างามที่ราวกับเทพเจ้าประทับอยู่ในใจของทุกคน
ในขณะเดียวกัน ลั่วเสิ่นเยว่ที่อยู่ไม่ไกลถึงกับตกตะลึงจนหมดคำพูด
ในหัวของนางมีแต่ความสับสนว่า “ข้าเป็นใคร ข้าอยู่ที่ไหน”
แม้นางจะเป็นผู้หลงใหลในวิถีแห่งการต่อสู้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่านางโง่เขลา
ตรงกันข้าม การที่นางเดินทางมาไกลถึงขั้นนี้ ในเส้นทางแห่งเต๋านางย่อมตระหนักถึงขีดจำกัดของตนเองเป็นอย่างดี
นางรักการต่อสู้ แต่ไม่ได้หมายความว่านางไม่รู้จักประมาณตน
จักรพรรดิสวรรค์ระดับสัมบูรณ์ สำหรับนางแล้วถือเป็นบุคคลระดับสูงที่นางยังห่างไกลจากการเอาชนะ
แต่ตอนนี้ บุคคลระดับนั้นกลับถูกกู้ฉางชิงสังหารด้วยฝ่ามือเดียว!
ต้องเข้าใจว่าผู้อาวุโสหยุนอันมาจากวิหารเทพสุริยสวรรค์ พร้อมกับได้รับการสนับสนุนจากวิชาชั้นสูงมากมาย
พลังการต่อสู้ของเขานั้น สูงกว่าจักรพรรดิสวรรค์ระดับสัมบูรณ์ทั่วไปมาก
แต่กระนั้น เขาก็ยังไม่อาจต้านทานฝ่ามือเดียวของกู้ฉางชิง
พลังระดับนี้ควรจัดอยู่ในระดับใดกันแน่?
แม้แต่จักรพรรดิเทพในขั้นต้นก็อาจยังไม่สามารถทำได้เช่นนี้
ยังจะท้าทายไปเพื่ออะไรกันเล่า?
ในใจของลั่วเสิ่นเยว่เต็มไปด้วยความตกตะลึง
