อย่างไรก็ตาม ลมหายใจของกู้ฉางชิงกลับไม่ได้ดับสิ้นลงอย่างที่ผู้คนคาดหวัง
ตรงกันข้าม
เมื่อเสี้ยวจันทร์นั้นพุ่งเข้าถึงตัวกู้ฉางชิง
“กร๊อบ!”
กู้ฉางชิงไม่ได้ใช้วิชาใดเพื่อป้องกัน
เขาเพียงกระตุ้นพลังวิญญาณสร้างเป็นชั้นเกราะกระบี่ปกคลุมรอบตัว
แสงดาบที่สามารถสังหารจักรพรรดิเทพทั่วไปได้อย่างง่ายดาย เมื่อกระทบกับเกราะกระบี่ของกู้ฉางชิงกลับแตกออกเป็นสองส่วนราวกับมีดที่หั่นถั่ว นำพลังทั้งหมดสลายหายไปในอากาศ
“อะไรนะ!?”