ในตระกูลกู้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถต่อกรกับคู่ต่อสู้ในระดับนี้ได้
เมื่อเผชิญหน้ากับหญิงสาวในชุดขาว กู้ฉางชิงจึงเอ่ยถาม
“แม่นางเป็นผู้ใด? ข้าคิดว่าข้าไม่เคยมีสัมพันธ์ใดกับแม่นางมาก่อน”
ลั่วเสิ่นเยว่จับจ้องมองเขาอย่างไม่ลดละ ก่อนเอ่ยชมออกมาโดยไม่ทันยั้งใจ
“รูปโฉมไม่เลวนี่”
คำพูดนั้นทำให้กู้ฉางชิงแสดงสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
ลั่วเสิ่นเยว่ตั้งท่าจะชักดาบออกมาเพื่อท้าทายเขา
แต่ก่อนที่นางจะทันได้เอ่ยวาจาใดต่อ
“โครม!”
พลังอันมหาศาลประดุจหุบเหวลึก ทะมึนดำและแผ่ขยายไปทั่ว บังเกิดขึ้นจากท้องฟ้าด้านไกล และกดทับลงมาจนเสียงของลั่วเสิ่นเยว่ต้องชะงักไปในทันที!
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นกลางอากาศ
“ผู้ใดกัน?”
ลั่วเสิ่นเยว่เงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ
นางใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของตระกูลลั่ว ข้ามมิติไปยังเมืองเจียงหลิน โดยไม่รู้เลยถึงปัญหาที่ตระกูลกู้กำลังเผชิญ และนางก็ไม่ได้สนใจด้วย นางเพียงต้องการประลองกับคนที่มาแทนที่ตนในตำแหน่งอันดับหนึ่งแห่งทำเนียบวิญญาณเท่านั้น เพื่อดูว่าผู้นั้นคู่ควรหรือไม่
เมื่อสัมผัสถึงพลังขอบเขตจักรพรรดิและแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจากเหล่าจักรพรรดิเทพที่ปรากฏตัว ลั่วเสิ่นเยว่ถึงกับแสดงความประหลาดใจ
“วางใจเถิด พวกนั้นไม่ได้มาหาเจ้า”
กู้ฉางชิงเคลื่อนกายวูบเดียวไปยืนกลางอากาศ ดวงตาสงบนิ่งจับจ้องไปยังท้องฟ้าด้านไกล