“ตลอดสองปีที่ผ่านมาคุณหนูของพวกเรามัวแต่ปิดด่านฝึกตน เพื่อศึกษาวิชาไร้เทียมทานของตระกูลจึงไม่ได้ออกไปแสดงฝีมือที่ใดเลย สำนักกลไกสวรรค์คงประเมินพลังของคุณหนูต่ำเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”
“แต่เมื่อคุณหนูออกจากการปิดด่านเมื่อใด อันดับหนึ่งของทำเนียบวิญญาณจะต้องกลับมาเป็นของคุณหนูอีกครั้งแน่นอน!”
เหล่าลูกหลานตระกูลลั่วต่างคิดเช่นนี้ และทำได้เพียงคาดหวังในใจ
สายตาทุกคู่หันกลับไปยังทิศทางของพื้นที่บรรพชนตระกูลลั่ว ในดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
พวกเขาต่างเฝ้าหวังให้คุณหนูของตนออกจากการปิดด่านในวันนี้
ราวกับเสียงในใจของพวกเขาได้รับการตอบสนอง
ขณะที่พวกเขากำลังอธิษฐาน
“ตูม!”
จากพื้นที่บรรพชนของตระกูลลั่ว เสาแสงสีทองเจิดจ้าพุ่งขึ้นสู่ฟ้า
พลังอันเย็นเยียบแพร่กระจายออกมาจากพื้นที่บรรพชน และปกคลุมไปทั่วคฤหาสน์ของตระกูลลั่ว
เหล่าผู้ฝึกตนของตระกูลลั่วที่สัมผัสได้ถึงพลังนี้ ไม่ว่าจะมีพลังในระดับใด ต่างก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นที่สะกดข่มจิตใจอย่างลึกล้ำ จนเผลอสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
แต่ไม่มีใครหวาดกลัว
กลับกัน สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพบูชา พุ่งตรงไปยังต้นกำเนิดของเสาแสง
ที่นั่นหญิงสาวในชุดเกราะสีเงิน รูปลักษณ์งดงามแต่เปี่ยมด้วยพลังอันแกร่งกร้าว นางลอยอยู่กลางอากาศ ดวงตาปิดสนิท ราวกับเป็นดวงจันทร์อันเยือกเย็นที่ทำให้ฟ้าดินแปรเปลี่ยนเป็นความหนาวสะท้าน
