“นี่…นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“เขานี่ช่างโอหังเกินไปแล้ว! วิหารเทพสุริยสวรรค์ยังไม่พอ ยังจะกล้าทำตัวเป็นศัตรูกับสำนักกลืนวิญญาณจนถึงขั้นแตกหักอีกหรือ?”
แม้แต่ชายชราในชุดคลุมดำ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ทั้งตกใจและโกรธจัด ดวงตาที่จ้องมองกู้ฉางชิงเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“เด็กน้อย เจ้าช่างไม่รู้จักความตายเสียแล้ว!”
เขาตะโกนออกมาด้วยเสียงแหลมสูง มือทั้งสองประสานกันแล้วแยกออกอย่างรวดเร็ว พลังวิญญาณในร่างแปรเปลี่ยนเป็นหมอกดำที่สามารถกลืนกินจิตวิญญาณของผู้ฝึกตน พุ่งขึ้นสู่ฟากฟ้า
ในพริบตา หมอกดำได้กลายเป็นมังกรหมอกขนาดร้อยจั้งที่คำรามก้อง พร้อมพุ่งเข้าโจมตีกู้ฉางชิง
เสียงคำรามของมังกรหมอก ทำให้ผู้ฝึกตนที่อยู่ด้านล่างรู้สึกเหมือนจิตสำนึกของตนเองแทบควบคุมไม่ได้ ราวกับกำลังจะถูกดูดกลืนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของมังกรหมอกนั้น
“นี่แหละคือวิธีการของสำนักกลืนวิญญาณ! น่ากลัวจริง ๆ!”
“จิตวิญญาณคือรากฐานสำคัญของผู้ฝึกตน หากได้รับบาดเจ็บการพัฒนาก็จะยากยิ่งขึ้น และเทคนิคของพวกเขาเน้นการทำลายจิตวิญญาณและจิตเทวะของผู้อื่นโดยตรง ไม่อาจป้องกันได้เลย!”
เหล่าผู้ฝึกตนหลายคนต่างหวาดกลัว พยายามควบคุมจิตเทวะของตนเองไม่ให้ถูกดึงออกจากหว่างคิ้ว
สายตาของพวกเขาที่มองไปยังชายชราในชุดคลุมดำ ผู้ควบคุมวิญญาณของสำนักกลืนวิญญาณเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
แต่กู้ฉางชิงกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย
