มังกรหมอกที่พุ่งเข้าสู่จิตเทวะของกู้ฉางชิง กลับราวกับจมหายไปในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ราวกับกระทิงโคลนหายเข้าไปในทะเล ไม่มีสัญญาณตอบสนองหรือการเชื่อมต่อใด ๆ อีก
“นี่มันไม่ใช่จิตเทวะของเจ้า! เจ้าทำอะไร! เจ้าเอาหมอกกลืนวิญญาณของข้าไปไว้ที่ไหน!?”
เสียงของชายชราในชุดคลุมดำสั่นเครือ
หมอกกลืนวิญญาณถือเป็นเทคนิคสำคัญของสมาชิกสำนักกลืนวิญญาณ มีค่าเทียบเท่ากับสมบัติวิเศษประจำตัวของผู้ฝึกตนทั่วไป
แต่ตอนนี้กลับถูกกู้ฉางชิงดูดกลืนไปทั้งหมด เท่ากับพลังของเขาถูกลดลงกว่าครึ่ง ทำให้เขาตื่นตระหนกจนเกือบควบคุมตัวเองไม่ได้
“ไม่ใช่จิตเทวะของข้า?”
เมื่อเห็นท่าทีตื่นตระหนกของชายชรา กู้ฉางชิงกลับหัวเราะเย็น ๆ ออกมา
“เฒ่าน้อย เจ้าลองดูอีกครั้งว่านี่เป็นจิตเทวะของข้าหรือไม่!”
สิ้นเสียงพูด
หว่างคิ้วของกู้ฉางชิงเปล่งประกายแสงสว่างขึ้น
ชายชราในชุดคลุมดำสามารถเชื่อมต่อกับหมอกกลืนวิญญาณของตนเองได้อีกครั้ง และพยายามดึงมันออกมาจากสถานที่ที่คล้ายมหาสมุทรลึกลับแห่งนั้น
แต่ในขณะที่เขากำลังเตรียมจะกระทำการ เขากลับรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่สามารถอธิบายได้พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง
ทันใดนั้น เขาก็เข้าใจว่าสถานที่ที่คล้ายมหาสมุทรนี้คืออะไร
มันคือจิตเทวะในหว่างคิ้วของกู้ฉางชิง สถานที่ที่เขาต้องการจะทำลายตั้งแต่แรก!
แต่ที่แท้ จิตเทวะนี้กว้างใหญ่เกินจินตนาการ จนเขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสมบัติลึกลับบางอย่าง!
