เมื่อได้ยินคำพูดของกู้ฉางชิง
หัวใจของเจียงเหลียนซินถึงกับสั่นไหว นางเอ่ยเบาๆ “สามีของข้า…”
นางสูดลมหายใจเข้าลึก ไม่มีคำพูดใดเพิ่มเติม และไม่มีความลังเลใดเหลืออยู่
เพราะในเวลานี้ การลังเลแม้เพียงเสี้ยววินาทีก็ถือเป็นการไม่ให้เกียรติต่อความรักและความเชื่อมั่นที่สามีของนางมอบให้
เจียงเหลียนซินเพียงยกพลังวิญญาณขึ้นเบาๆ กลายเป็นดาบวิญญาณเล่มหนึ่ง
ในสายตาของเย่ว์หลิงซวนที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ปลายดาบนั้นเล็งตรงไปยังหัวใจของนาง
“ไม่… ไม่… ข้าเป็นท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์แห่งชางหลัน ข้าเป็นน้องสาวของศิษย์เอกจักรพรรดิเทพ! เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ เจ้าจะกล้าฆ่าข้าได้อย่างไร…”
น้ำเสียงของเย่ว์หลิงซวนยิ่งพูดก็ยิ่งเร็ว เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
แต่—
“ฉึก!”
ในวินาทีถัดมา
ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงของผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วน เจียงเหลียนซินไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย
นางสับฟันดาบวิญญาณลงอย่างรวดเร็ว
โลหิตสีแดงฉานกระเซ็นออกมาจนทั่วเวที
ลานประลองทั้งลานตกอยู่ในความเงียบงัน
เย่ว์หลิงซวน ท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์แห่งชางหลัน… ตายใต้คมดาบ!
“ต…ตายแล้ว?”
จนกระทั่งเจียงเหลียนซินลดดาบวิญญาณลง และสะบัดพลังวิญญาณสลายดาบในมือ
ร่างที่ไร้วิญญาณของเย่ว์หลิงซวนถูกโยนลงกับพื้นเวที เสียงดังก้อง
ผู้ชมทุกคนจึงค่อยๆ ได้สติกลับคืน
สายตาที่มองไปยังศพของเย่ว์หลิงซวนที่ไร้ชีวิต ต่างรู้สึกราวกับว่ากำลังอยู่ในความฝัน
