หอกสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ทะลวงสวรรค์ที่สามารถสร้างบาดแผลร้ายแรงแม้แต่กับราชาลึกลับระดับปลาย กลับถูกกู้หยุนซีสะบัดมือเบาๆ เปลี่ยนทิศทางกลับไปยังเย่ว์หลิงซวนด้วยความเร็วสูง
เย่ว์หลิงซวนรีบพยายามหลบโดยสัญชาตญาณ
แต่ความเร็วของนางเทียบไม่ได้กับความเร็วของหอกสายฟ้า แม้หอกจะถูกพลังของกู้หยุนซีลดทอนลงไปมาก แต่มันยังคงพุ่งเข้าหานางอย่างรุนแรง…
หอกสายฟ้าพุ่งกระแทกเข้าเต็มๆ ที่ด้านหน้าของเย่ว์หลิงซวน
พลังสายฟ้าปะทุออกมารุนแรงจนทำให้นางลอยกระเด็นตกลงไปยังขอบเวที
ดูเหมือนโดยบังเอิญหรือจงใจ พลังสายฟ้าส่วนใหญ่กลับมุ่งตรงไปที่ใบหน้าของเย่ว์หลิงซวน ทำให้ใบหน้าของนางไหม้เกรียมเป็นรอยดำขนาดใหญ่ ปากของนางพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ลิ้นกลับชาเกินกว่าจะออกเสียงได้ กลายเป็นสภาพที่ตรงกับคำพูดของกู้หยุนซีในตอนแรกอย่างน่าขัน
“นี่มัน…”
“เพียงแค่การโจมตีครั้งเดียว เย่ว์หลิงซวนก็พ่ายแพ้?”
ทุกคนรอบลานประลองถึงกับอึ้งค้าง มองไปยังเย่ว์หลิงซวนที่สภาพยับเยินโดยไม่รู้จะพูดอะไร
แต่ยังไม่ทันที่ผู้คนจะดึงสติกลับจากความตกตะลึง
กู้หยุนซีกลับทำเหมือนกู้ชิงเฉินก่อนหน้า นางไม่ได้ฉวยโอกาสโจมตีต่อ แต่กลับประกาศยอมแพ้อย่างเรียบง่าย และกระโดดลงจากเวที
จากนั้น นางก็วิ่งกลับไปหาเจียงเหลียนซินด้วยท่าทางร่าเริง ยกใบหน้าเล็กๆ ของตนขึ้นพลางกล่าว
“ท่านแม่! เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ การแสดงของข้าสุดยอดหรือไม่?”
