“จบแล้ว!”
“ดูเหมือนนางคงไปได้แค่นี้จริง ๆ”
“ข้ารู้จักคนผู้นี้!” หนึ่งในผู้ฝึกตนจากจักรวรรดิฮั่นฉินเอ่ยขึ้นพร้อมความหวาดหวั่น “เขาคือรัชทายาทองค์โตแห่งราชวงศ์มังกรเพลิง ขึ้นชื่อเรื่องความเหี้ยมโหด เป็นที่เลื่องลือในฮั่นฉินว่าหลายยอดอัจฉริยะรุ่นเดียวกันในราชวงศ์มังกรเพลิงต้องกลายเป็นหินลับดาบของเขา บางคนถูกสังหารอย่างโหดร้าย บ้างก็ถูกทำลายจนสิ้นสภาพในศึกเป็นตาย ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก!”
เสียงกระซิบดังไปทั่วเมื่อมีคนจำคู่ต่อสู้ของไป๋เยวี่ยหลิงได้ หลายคนถึงกับเตือนให้นางเซียนลวี่เกลี้ยกล่อมไป๋เยวี่ยหลิงให้ถอยกลับ
“หากต้องประมือกับคนเช่นนี้ การพ่ายแพ้คงไม่ใช่เรื่องแค่การพ่ายแพ้ธรรมดา!”
ทว่านางเซียนลวี่เพียงยิ้มบาง แววตากลับเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
แม้รัชทายาทราชวงศ์มังกรเพลิงจะอยู่ในขอบเขตวิบากกรรมขั้นเก้า แต่ไป๋เยวี่ยหลิง ศิษย์ของนางได้บรรลุถึงครึ่งขอบเขตราชาแล้ว
แม้จะอยู่ในระดับเดียวกัน ไป๋เยวี่ยหลิงก็อาจไม่ด้อยกว่าเขาเลย ยิ่งตอนนี้ระดับของนางสูงกว่าอีกฝ่าย ความได้เปรียบทั้งด้านระดับพลังและพรสวรรค์ยิ่งชัดเจน
แม้ในด้านการสืบทอด สำนักทำนองนิรันดร์จะสู้กองกำลังระดับจักรพรรดิไม่ได้ แต่ด้วยการฝึกฝนวิชาสืบทอดโบราณของสำนักทำนองนิรันดร์ ไป๋เยวี่ยหลิงย่อมไม่อ่อนข้อให้ใคร
ด้วยเหตุนี้ นางจะพ่ายแพ้ได้อย่างไร?
และเป็นเช่นนั้นจริง
