ไม่มีใครกล้าเสี่ยง และไม่มีใครต้องการเสี่ยง
สิ่งเดียวที่ทำได้คือการประนีประนอมและถอยห่างจากตระกูลกู้
แต่การแสดงความประนีประนอมของพวกนั้น
เมื่อข่าวมาถึงตระกูลกู้ กลับทำให้สมาชิกตระกูลกู้รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ตระกูลเจียง? ตระกูลระดับราชาเทวะ?
นั่นนับว่าเป็นอะไรได้เล่า!
การที่ตระกูลกู้สามารถก้าวขึ้นมาได้ ล้วนเป็นเพราะกู้ฉางชิงนายน้อยของตระกูล หาใช่เพราะพึ่งพาตระกูลเจียงแต่อย่างใด
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้สนใจที่จะไปอธิบายเรื่องนี้กับคนอื่นให้มากความ
สำหรับกู้ฉางชิง เขายิ่งไม่ใส่ใจ
หลังจากกลับมาจากแดนลับจักรพรรดิคุน กู้ฉางชิงก็เข้าสู่การปิดด่านบำเพ็ญตนอีกครั้ง เพื่อย่อยผลประโยชน์ที่ได้รับจากแดนลับ
ในขณะเดียวกัน ตระกูลกู้ก็ได้ต้อนรับผู้มาเยือนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งไม่คาดคิดว่าจะมา
“ท่านผู้มาเยือนจากแดนไกล ข้าต้องขออภัยหากการต้อนรับของตระกูลกู้ของเราดูขาดตกบกพร่องไป”
หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลกู้ในเมืองเจียงหลิน กู้หยวนพร้อมด้วยเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลเอ่ยคำกล่าวต้อนรับ พร้อมโค้งคำนับเล็กน้อย
ทว่าน้ำเสียงของเขากลับเย็นชา แตกต่างจากถ้อยคำที่ดูอบอุ่นเป็นมิตร
เพราะแขกผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ เจียงอวิ๋นซาน ผู้นำตระกูลเจียงพร้อมด้วยเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของตระกูลเจียง
เจียงไป๋เวยก็มาด้วย
