หากผลลัพธ์ออกมาว่าเจียงเหลียนซินคือยอดอัจฉริยะอันดับสองในศิลาศักดิ์สิทธิ์แห่งมารสวรรค์ ตระกูลเจียงย่อมยินดีอย่างยิ่ง เพราะจะถือว่าพวกเขาได้สร้างอัจฉริยะล้ำเลิศคนใหม่ขึ้นมาจากตระกูลเดิม
ในกรณีนี้ ตระกูลเจียงอาจมอบรางวัลแก่ตระกูลกู้ พร้อมให้อภัยต่อความไม่เคารพที่ผ่านมาก็เป็นได้
แต่หากไม่ใช่ พวกเขาย่อมไม่รีรอที่จะสะสางตระกูลกู้ให้รู้สำนึกว่าตระกูลเล็ก ๆ แห่งนี้ แม้แต่จะเป็นบริวารของตระกูลเจียงยังไม่คู่ควร
เจียงอวิ๋นซานไอเบา ๆ เพื่อหยุดความไม่พอใจของเหล่าผู้อาวุโส จากนั้นก็ยิ้มแย้มพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แสร้งเป็นอบอุ่น
“ท่านพ่อตา โปรดอย่าพูดเช่นนั้นเลย สองตระกูลของเราเป็นเครือญาติกัน จะมีอะไรที่เรียกว่าต้อนรับอย่างห่างเหินอีกเล่า เอ่อ…”
เขาหยุดเล็กน้อยแล้วแสร้งทำท่าทางสงสัย พร้อมมองเลยไปที่ด้านหลังกู้หยวน
“ทำไมข้าถึงไม่เห็นลูกเขยสุดที่รักของข้า กู้ฉางชิง และบุตรสาวที่ข้าคิดถึงอย่างเจียงเหลียนซินเลยเล่า? ขอกล่าวอย่างไม่ปิดบังเลยนะท่านพ่อตา ตลอดหลายปีมานี้ข้าคิดถึงบุตรสาวข้าจนแทบจะขาดใจ!”
ถ้อยคำเสแสร้งของเจียงอวิ๋นซาน ทำให้เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลกู้ รวมถึงกู้หยวนแทบจะทนไม่ไหว
กู้หยวนผู้มีประสบการณ์ยาวนาน ถึงกับคิดจะพูดออกไปว่า ‘เจ้าคนหน้าด้าน!’
