ในคฤหาสน์ตระกูลเหยียน พี่ชายของเหอเส้าฟู่ใจพลันสั่นสะท้านดุจคลื่นทะเล
ตำหนักแห่งจันทร์นับเป็นอำนาจสูงสุดไร้ข้อโต้แย้งบนเกาะชมจันทร์ ในสายตาของศิษย์และลูกศิษย์แห่งตำหนัก ประมุขตำหนักแห่งจันทร์คือผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดระดับครึ่งราชา
แต่บัดนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับชายชราผู้นี้ กลับต้องแสดงความเคารพในฐานะผู้น้อย
การที่ผู้แข็งแกร่งระดับครึ่งราชาก้มหัวให้เช่นนี้ แม้แต่ระดับครึ่งราชาสัมบูรณ์ก็คงไม่สามารถทำให้เป็นเช่นนั้นได้
นั่นหมายความว่า…
ผู้มาเยือนคือผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชา!
เกาะชมจันทร์แห่งนี้ ถึงกับมีผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชาเดินทางมาเยือน!
“เสี่ยวเฉิน?”
แตกต่างจากคนอื่น ๆ ที่สนใจผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักใจพิสุทธิ์ เหยียนเมิ่งฉีสังเกตเห็นเด็กชายที่ยืนอยู่ข้างกายชายชรา
“เสี่ยวเฉิน…อย่าบอกนะว่ามาหาข้าจริง ๆ?”
เหยียนเมิ่งฉีพลันนึกถึงคำพูดของกู้ชิงเฉินในแดนลับที่เคยเอ่ยว่า เมื่อออกจากแดนลับแล้ว เขาจะมาหานางอีกครั้ง
ในตอนนั้น เหยียนเมิ่งฉีคิดเพียงว่าคำพูดของกู้ชิงเฉินเป็นเพียงเรื่องล้อเล่น หรือแค่ต้องการข่มอาวุโสที่สามและศิษย์หลิวเท่านั้น
แต่ไม่นึกเลยว่ามันไม่ใช่แค่คำพูดเล่น ๆ
เสี่ยวเฉิน…มาจริง ๆ!
กลางอากาศเหนือพื้น ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักใจพิสุทธิ์พยักหน้าให้ประมุขตำหนักแห่งจันทร์และเหล่าผู้อาวุโสพร้อมกล่าวว่า
