ต่อให้เป็นเซียวเสินหวังเอง หากต้องเผชิญหน้ากับฝูงอสูรเช่นนี้ ยังต้องหลีกเลี่ยงให้ห่าง ไม่เช่นนั้นก็มีแต่จะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
มันมากเกินไป มากเสียจนแทบจะไร้หนทางต้านทาน!
ยิ่งไปกว่านั้น ในฝูงอสูรยังมีอสูรราชามากมาย และอสูรราชาระดับราชาสวรรค์อีกไม่น้อย!
“จะอย่างไรเสีย เราก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว หากอยู่ที่นี่ มีแต่ตายเท่านั้น! กลับไปที่วิหารโบราณ อย่างน้อยยังมีความหวัง!”
ไม่มีใครลังเลอีกต่อไป แม้แต่อาวุโสที่สามจากสำนักใจพิสุทธิ์ และอาวุโสเก้าจากตำหนักชิงหลวนก็เช่นกัน
ทุกคนรีบมุ่งหน้ากลับไปยังวิหารโบราณตามเส้นทางเดิม
เมื่อกลับมาถึงวิหารโบราณ “กู้ฉางชิง” ยังคงยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูเช่นเดิม ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
ทว่าผู้ใดก็ตามที่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตการโจมตีของเขา จะถูกโจมตีโดยไม่ละเว้น!
“ทุกคน ตามข้ามา! พวกเราไปอยู่ที่ด้านหลังของวิหาร ปล่อยให้ผู้เฝ้าวิหารเป็นด่านหน้า ป้องกันฝูงอสูรไว้ให้! แต่จำไว้ อย่าก้าวล้ำเข้าสู่ขอบเขตของเขาเด็ดขาด!”
เสียงประกาศดังขึ้นจากผู้แข็งแกร่งขั้นราชาลึกลับ ในสถานการณ์เช่นนี้ ทุกคนจำเป็นต้องร่วมมือกัน หากกระจัดกระจายออกไป มีแต่จะตายสถานเดียว
เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้คนทั้งหมดจึงรีบมารวมตัวกันที่ลานกว้างด้านหลังของวิหาร ซึ่งเป็นจุดที่อยู่นอกขอบเขตการโจมตีของผู้เฝ้าวิหาร
“หลังจากนี้ก็ได้แต่ภาวนา ภาวนาให้ผู้เฝ้าวิหารสามารถรับมือกับฝูงอสูรได้…”
