รอยเลือดบางจางลากเป็นเส้นยาวจากหน้าผากของเจี้ยนหนานซิง ไหลลงไปช้าๆ
ตุ้บ…
แววตาที่เคยมีชีวิตชีวา กำลังเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
ความไม่เข้าใจ ความสงสัย ความรู้สึกหลากหลายผสมปนเปกันอยู่ในใจ
นี่คือความคิดสุดท้ายก่อนตายของเจี้ยนหนานซิง
เจี้ยนหนานซิง อัจฉริยะรุ่นก่อนแห่งสำนักดาบสวรรค์ ผู้กดข่มคนรุ่นเยาว์ทั่วทั้งทะเลตะวันออกในยุคนั้น ทำให้เหล่าอัจฉริยะจำนวนมากไม่กล้าเชิดหน้าขึ้นสู้
แต่บัดนี้ เขากลับมาตายใต้ดาบของกู้ฉางชิง
และยิ่งไปกว่านั้น ใช้เพียงดาบเดียวเท่านั้น
“เจี้ยนหนานซิง… ตายแล้วหรือ?”
ในใจของผู้คนเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงอย่างถึงที่สุด
ชายผู้ครั้งหนึ่งเคยเป็นอันดับหนึ่งของเหล่าคนรุ่นเยาว์แห่งทะเลตะวันออก ตายไปง่ายๆ เช่นนี้?
“ก็แค่ปากเก่งเท่านั้น”
“ใช่ เจ้ามีพรสวรรค์และฝีมือที่เหนือข้า แต่แล้วมันมีประโยชน์อะไร? เจ้าอยู่รอดได้นานกว่าข้าหรือไม่?”
ซือคงเซิงหัวเราะเยาะเย้ยพลางมองศพของเจี้ยนหนานซิง
แม้แต่ซือคงเซิง ผู้ที่ระมัดระวังถึงขีดสุดก็ยังเกือบตายด้วยดาบของกู้ฉางชิง
ในฐานะอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ของสำนักดาบสวรรค์ ซึ่งเป็นสำนักที่มีพลังระดับจักรพรรดิ ย่อมเป็นไปไม่ได้เลยที่เจี้ยนหนานซิงจะไม่มีวิธีรักษาชีวิต
ทว่าน่าเสียดาย
เขายังไม่ทันได้ใช้วิธีนั้นก็ถูกกู้ฉางชิงฟันสังหาร
ผู้ที่ทำให้เขาตาย ไม่ใช่ใครอื่นเลย แต่คือตัวเขาเอง
นิสัยโอหังของเขา ทำให้เขาต้องจบชีวิต
