เหยียนเมิ่งฉีถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
คิดไปแล้ว นางเองก็ไม่เคยถามกู้ชิงเฉินตรงๆ มาก่อน เพราะแค่เห็นเขาดูเหมือนเด็กอายุเพียงสี่หรือห้าขวบ นางก็ปักใจเชื่อทันทีว่าเขายังไม่ได้เริ่มฝึกฝนพลังใดๆ
แต่เรื่องนี้จะโทษนางได้หรือ?
ใครจะไปคิดว่าเด็กอายุสี่หรือห้าขวบจะมีพลังระดับขอบเขตวิบากกรรมได้?
ไม่ใช่แค่ไม่เคยเห็น แต่เหยียนเมิ่งฉีไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ
ทันใดนั้น นางก็นึกถึงศิษย์พี่หลิวและคนอื่นๆ ที่จากไปก่อนหน้านี้
ภาระงั้นหรือ?
เด็กที่สามารถจัดการผู้แข็งแกร่งในขอบเขตวิบากกรรมได้ในพริบตา กลับถูกพวกเขามองว่าเป็นภาระ…
นางได้แต่หัวเราะในใจ
“เจ้ามีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ แล้วพี่สาวฝาแฝดของเจ้า…” เหยียนเมิ่งฉีนึกถึงสิ่งที่กู้ชิงเฉินเคยพูดว่ามีพี่สาวฝาแฝด
“พี่สาวข้าเก่งกว่าข้ามาก ร้อยคนอย่างข้าก็ไม่ใช่คู่มือของนาง” กู้ชิงเฉินตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ความจริงแล้ว คำพูดนี้ของเขายังถือว่าถ่อมตัวอยู่ไม่น้อย
ไม่ใช่แค่ร้อยคนอย่างเขา แม้แต่หลายร้อยคนอย่างเขาก็ยังไม่ใช่คู่มือของกู้หยุนซี
เหยียนเมิ่งฉี “…”
ศิษย์พี่หลันและคนอื่นๆ “…”
นี่มันอะไรกัน!
เด็กที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้วยังมีพี่สาวที่เก่งกว่าตัวเองอีกหรือ?
และถ้าคำพูดของเขาเป็นจริง พี่สาวของเขาคงอยู่ในระดับที่เกินจะคาดเดา
ร้อยคนอย่างกู้ชิงเฉินยังสู้พี่สาวไม่ได้ นั่นต้องแข็งแกร่งถึงขนาดไหนกัน?
