ทันใดนั้น หุ่นหินเกราะเงินหันสายตาคมกริบมาที่ถ้ำซึ่งกลุ่มตำหนักแห่งจันทร์ซ่อนตัวอยู่
มันเหวี่ยงหอกยาวในมือไปยังถ้ำด้วยแรงมหาศาล
“จบสิ้นแล้ว!”
“ชีวิตข้าคงสิ้นสุดลงตรงนี้…” อาวุโสที่สามถอนหายใจยาวด้วยความสิ้นหวัง
ในขณะที่ทุกคนกำลังสิ้นหวัง กู้ชิงเฉินรีบกำสร้อยหยกที่คอและบดขยี้มันทันที
แสงสีขาวพุ่งขึ้นจากสร้อยหยก และรวมตัวกันกลายเป็นภาพเงา
เงานั้นคือบิดาของกู้ชิงเฉิน กู้ฉางชิง!
สร้อยหยกนี้เป็นของวิเศษที่กู้ฉางชิงใช้พลังเลือดของตนสร้างขึ้นเพื่อปกป้องลูกชาย ลูกสาว และเจียงเหลียนซิน
เมื่อสร้อยหยกถูกบดขยี้ จะสามารถเรียกเงาแยกของกู้ฉางชิงออกมา เงานี้มีพลังประมาณหนึ่งในสิบของกู้ฉางชิงตัวจริง
ทันทีที่เงาปรากฏขึ้น มันจับหอกยาวที่พุ่งมาด้วยมือข้างเดียว
เสียงดัง “ปัง!”
หอกที่เคยร้ายกาจกลับถูกหยุดนิ่ง ไม่สามารถขยับไปข้างหน้าได้แม้แต่น้อย
“นั่นมันอะไร!?”
“เงานั่นเป็นใครกัน ถึงสามารถหยุดการโจมตีของหุ่นหินเกราะเงินได้?”
ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึง โดยเฉพาะเหล่าผู้ฝึกตนในขอบเขตวิบากกรรมและขอบเขตราชาที่หนีรอดมาจากวิหารศักดิ์สิทธิ์
ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพวกเขาถึงความน่าสะพรึงกลัวของหุ่นหินเกราะเงินตัวนี้!
“เสี่ยวเฉิน นั่นมันอะไร!?”