ภายใต้การนำของอาวุโสที่สอง คณะของตระกูลอันเดินทางมาถึงห้องรับรองอย่างรวดเร็ว ซึ่งกู้หยวนพร้อมด้วยอาวุโสใหญ่และเหล่าผู้มีตำแหน่งสูงในตระกูลกู้ได้รออยู่ที่นั่นนานแล้ว
เมื่อกลุ่มของตระกูลอันก้าวเข้ามาในห้องรับรอง สิ่งแรกที่สะดุดตาคือกู้หยวน ผู้นำตระกูลกู้ผู้กำลังนั่งอยู่ในตำแหน่งประธาน เขามีสีหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
มารดาของอันหยางที่ยืนอยู่ด้านหลังพลันรู้สึกโกรธจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่
“พวกเรามาเพื่อเจรจาหมั้นหมาย แต่ดูเหมือนกลับต้องมาทนรับความไม่พอใจอย่างนั้นหรือ”
ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าประตูมาจนถึงตอนนี้ นางไม่ได้แสดงถึงความเคารพใด ๆ ที่ควรมี ซึ่งทำให้นางที่แต่เดิมก็ไม่ได้เห็นด้วยกับการหมั้นหมายครั้งนี้ยิ่งรู้สึกไม่พอใจมากขึ้น
ในอีกด้านหนึ่ง ความคิดเช่นนี้ของตระกูลอันล้วนเกิดจากอคติที่มีอยู่ก่อนแล้ว
ในใจของพวกเขา ต่างมองว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่เท่าเทียมกัน พวกเขามองว่าตระกูลกู้พยายามปีนป่ายฐานะของตระกูลอัน และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงรู้สึกว่าการต้อนรับของตระกูลกู้นั้นขาดความสมควรในทุกประการ
แต่ในความเป็นจริง นี่เป็นเรื่องปกติ
เพราะคนที่จะแต่งออกไปนั้นไม่ใช่ลูกสาวของกู้หยวน และในฐานะที่เขาเป็นผู้นำตระกูลกู้ หากเขาทำตัวต่ำต้อยจนเกินไป หน้าตาของตระกูลกู้จะเหลืออะไรอีก
