ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ลานสนามที่เงียบสงบอยู่ก่อนหน้านี้กลับเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบและเสียงพูดคุย ด้วยสายตาหลายคู่ที่จับจ้องไปที่กู้ซี่เอ๋อร์และคนอื่นๆ ด้วยความอิจฉา
แน่นอนว่า ความอิจฉาเป็นเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ไม่มีใครกล้าคัดค้านอะไร
ด้านบน อาจารย์ใหญ่คนที่สองผู้รับผิดชอบการทดสอบไม่ได้อธิบายอะไร แต่บรรดาผู้ที่เข้าร่วมทดสอบทั้งหมดก็ไม่มีใครออกความเห็นหรือแสดงความไม่พอใจ
ในโลกนี้ ความยุติธรรมไม่เคยมีอยู่จริง ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็รู้ดี
กู้ซี่เอ๋อร์และคนอื่นๆ ที่ไม่ต้องผ่านการทดสอบและสามารถเข้าสู่สำนักใจพิสุทธิ์ได้ทันทีก็คงจะมีแรงสนับสนุนจากเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา
คนเหล่านี้ล้วนมีนามสกุล “กู้” คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ทุกคนจึงได้แต่เดาไปต่างๆ นานา แต่ก็ไม่มีใครกล้าแสดงความคิดเห็นหรือไม่พอใจ
หลังจากผ่านไปสักพัก อาจารย์ใหญ่คนที่สองก็เริ่มประกาศกฎของการทดสอบรอบต่อไป
ในขณะเดียวกัน ชุยหยงยังคงตกตะลึง จ้องมองกู้ซี่เอ๋อร์และคนอื่นๆ ด้วยสีหน้าไม่เชื่อ แล้วหันไปมองอาจารย์ใหญ่ตระกูลชุยที่ยืนข้างๆ เหมือนจะถามว่า “ท่านอาจารย์ใหญ่…ไม่ใช่ท่านบอกเองหรอว่า ไม่อนุญาตให้มีการเลือกปฏิบัติหรือใช้ช่องทางลับในการเข้าเป็นสมาชิกสำนัก?”
พวกเขาคืออะไร?
ชุยหยงจริงๆ ก็ตกตะลึงไปแล้ว
คนที่ยืนข้างเขาก็ทำหน้าเหมือนกัน
โดยเฉพาะพวกที่เคยล้อเลียนกู้ซี่เอ๋อร์ว่าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ตอนนี้ก็อึ้งจนพูดไม่ออก
