และเขาก็ได้ปรุงยาเพิ่มอีกสามเม็ด
สำหรับยาอื่นๆ เช่น ยาเพิ่มพลังสามร้อยเม็ด ยาฟื้นฟูพลังสามร้อยเม็ด ยาทะลวงวิกฤตเจ็ดสิบเม็ด…
ยาทั้งหมดนี้มีจำนวนมากพอที่จะให้เขาและคนในตระกูลได้ฝึกฝนกันในช่วงเวลาหนึ่ง
หากต้องการสมุนไพรเพิ่มเติมในอนาคต เขาก็สามารถขอให้สำนักใจพิสุทธิ์ไปหามาให้ได้
“ต่อไปก็คงต้องกลับตระกูลแล้ว”
หลังจากที่ออกจากการฝึก กู้ฉางชิงและกู้ชิงเอ๋อได้เดินทางไปที่เกาะหวังฉินของตระกูลกู้ โดยเขาได้นำเคล็ดฝึกจิตวิญญาณลึกลับผืนใหญ่ที่แก้ไขใหม่มอบให้แก่กู้เฉียน
จากนั้นก็ฝากยาไว้บ้าง แล้วจึงเริ่มเดินทางกลับ
เวลาที่เขาออกจากการฝึกก็ผ่านมาสักพักแล้ว ตอนนี้กู้ฉางชิงเริ่มคิดถึงเจียงเหลียนซินและลูกแฝดของเขาที่ยังไม่คลอด
“ชิงเอ๋อร์ ตั้งใจฝึกฝนให้ดี พัฒนาตระกูลกู้ให้รุ่งเรือง เพียงแค่ข้าไม่พอหรอก”
“หวังว่าเมื่อเราได้พบกันอีกครั้ง เจ้าจะสามารถทะลวงสู่ขอบเขตวิบากกรรมได้แล้ว”
“ซี่เอ๋อร์ เจ้าก็เช่นกัน”
“พี่ชายฉางชิง ข้าจะคิดถึงท่าน…” กู้ชิงเอ๋อพูดด้วยน้ำตาคลอ
เวลาที่ได้อยู่กับกู้ฉางชิง นางก็เริ่มรู้สึกพึ่งพิงเขามากขึ้น
“ก็แค่การจากกันชั่วคราว ไม่ใช่จากกันตลอดไป ตอนนี้เจ้าก็คือท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ของสำนักใจพิสุทธิ์แล้ว เจ้าจะมานั่งร้องไห้ทำไมกัน?” กู้ฉางชิงลูบหัวของนางเบาๆ
“ไปเถอะ”
หลังจากปลอบโยนกู้ชิงเอ๋อแล้ว กู้ฉางชิงก็กลายร่างเป็นแสงวาบและหายไปจากหมู่เกาะหลันซี
ส่วนไป๋ฮวน?
