เมื่อเห็นว่าคนที่ขวางหน้าไม่ใช่ศิษย์ของสำนักใจพิสุทธิ์ น้ำเสียงของนางก็ยิ่งแฝงความไม่อดทน
“มีธุระใด?”
น้ำเสียงนั้นทำให้กู้ซี่เอ๋อร์ตกใจเล็กน้อย นางเริ่มรู้สึกกระวนกระวาย ใจกล้าตอบกลับด้วยเสียงอ่อน ๆ “เอ่อ… ศิษย์พี่หญิง ข้ามาตามหาคน พี่สาวของข้าเป็นศิษย์ของสำนักใจพิสุทธิ์ นางชื่อกู้ชิงเอ๋อร์ ไม่ทราบว่าท่านรู้จักหรือไม่…”
หลังพูดจบ กู้ซี่เอ๋อร์ก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยความกังวล มองศิษย์หญิงผู้นั้นด้วยความประหม่า
“ข้าไม่รู้จักคนแซ่กู้…”
“เดี๋ยว! เจ้าพูดว่าใครนะ?”
ศิษย์หญิงคนนั้นที่กำลังคิดจะปัดกู้ซี่เอ๋อร์ออกไปเพราะรีบกลับไปส่งภารกิจ แต่เมื่อได้ยินชื่อชัด ๆ ก็ดูเหมือนจะฉุกคิดบางอย่าง
พี่สาวของนางชื่ออะไรนะ?
“กู้… กู้ชิงเอ๋อร์ ศิษย์พี่หญิงรู้จักหรือไม่? ท่านช่วยส่งข่าวให้พี่สาวข้าหน่อยบอกว่าน้องสาวของนางมาพบ…”
เมื่อพูดจบ กู้ซี่เอ๋อร์กลัวว่าศิษย์หญิงจะปฏิเสธ นางรีบหยิบถุงหินวิญญาณจากอกเสื้อออกมา มีลักษณะเหมือนมีหินวิญญาณอยู่หลายสิบก้อน แล้วยื่นให้ทันที
“นี่เป็นของเล็กน้อย…”
ตระกูลกู้ไม่ใช่ตระกูลใหญ่อะไร ถุงหินวิญญาณใบนี้สำหรับกู้ซี่เอ๋อร์ และแม้แต่ตระกูลกู้แล้วก็ถือว่าเป็นทรัพย์สินที่มีมูลค่าไม่น้อย
แต่ศิษย์หญิงกลับไม่ได้รับถุงนั้น นางเพียงส่ายหน้าและมองกู้ซี่เอ๋อร์ด้วยความงุนงง “เจ้าว่าพี่สาวเจ้าชื่อกู้ชิงเอ๋อร์อย่างนั้นหรือ? เจ้าพูดไม่ผิดแน่หรือ? แล้วเจ้าชื่ออะไร?”
