ในวันที่ใกล้ถึงเกาะเฉินซิน ผู้อาวุโสที่สามจึงอนุญาตให้เด็ก ๆ ออกมาผ่อนคลายหลังจากต้องเก็บตัวอยู่ในห้องมาถึงสองวัน กู้ซี่เอ๋อร์ที่เพิ่งออกทะเลเป็นครั้งแรกดูตื่นเต้นที่สุด
นางเดินดูรอบ ๆ ด้วยความตื่นตาตื่นใจ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นของแปลกใหม่สำหรับนาง
“ผู้อาวุโสที่สาม ปลาตัวนั้นคืออะไรคะ? มันสวยจังเลย มีสีรุ้งเหมือนสายรุ้งเลย!”
“ผู้อาวุโสเจ้าคะ ตัวใหญ่นั่นคืออะไรหรือเจ้าคะ? มันจะไม่โจมตีเรือสินค้าของเราจริง ๆ ใช่ไหม?”
กู้ซี่เอ๋อร์ถามคำถามอย่างต่อเนื่องด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ผู้อาวุโสที่สามถูกถามจนปวดหัว เขาได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหน้า
ที่จริงแล้ว สาเหตุหลักที่พวกเขาต้องหลีกเลี่ยงออกจากห้องพักในช่วงสองวันนี้ เป็นเพราะความกังวลเกี่ยวกับกู้ซี่เอ๋อร์
กู้ซี่เอ๋อร์ได้รูปลักษณ์งดงามมาจากพ่อและแม่ของนาง ใบหน้าของนางช่างสะสวยจนทำให้ใครต่อใครต้องเหลียวมอง นางไม่ได้ด้อยไปกว่ากู้ชิงเอ๋อร์เลยแม้แต่น้อย
ในโลกแห่งนี้ ความงามนั้นนำพาปัญหาได้จริง ๆ และมันไม่ใช่เพียงคำกล่าวลอย ๆ
มีหญิงงามนับไม่ถ้วนที่ถูกลักพาตัวไปใช้เป็นเครื่องมือฝึกพลัง หรือถูกบังคับให้เป็นนางบำเรอ เรื่องราวลักษณะนี้ไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่ในโลกใบนี้
ความกังวลของผู้อาวุโสที่สามจึงไม่ใช่เรื่องเกินจริง เขาได้ยินข่าวเลวร้ายเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วน
