หมู่เกาะหลันซีถูกปกครองโดยสองกลุ่มอำนาจระดับครึ่งราชา ได้แก่ สำนักใจพิสุทธิ์ และสำนักแสงทอง
สองสำนักนี้ขัดแย้งกันมาอย่างยาวนาน การต่อสู้ระหว่างกันเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ความบาดหมางลึกซึ้งจนยากจะแก้ไขได้ ทั้งสองฝ่ายต่างมุ่งหวังจะกำจัดอีกฝ่าย เพื่อก้าวขึ้นเป็นกลุ่มอำนาจหนึ่งเดียวในหมู่เกาะหลันซี และผูกขาดทรัพยากรทั้งหมดในพื้นที่
สามวันต่อมา กู้ฉางชิงและพวกเดินทางมาถึงหมู่เกาะหลันซี
เดิมทีเขาตั้งใจจะแอบเข้าไปในสำนักใจพิสุทธิ์ เพื่อตรวจสอบว่าสำนักได้กำจัดรองเจ้าสำนักตามคำสั่งของเขาหรือไม่
แต่สิ่งที่เขาพบ กลับไม่ปกติ
ค่ายกลป้องกันของสำนักอยู่ในสภาพเปิดใช้งาน
ศิษย์ของสำนักมีเพียงคนเข้า ไม่มีคนออก
บรรยากาศทั่วทั้งสำนักเต็มไปด้วยความตึงเครียด
ในหอประชุมหลักของสำนัก เหล่าผู้อาวุโสร่วมกับเจ้าสำนักใจพิสุทธิ์และผู้บริหารระดับสูงต่างรวมตัวกัน
“เจ้าสำนัก ข้ารู้มาว่าคนของสำนักแสงทองและสำนักหมื่นแปรผัน ได้ปิดล้อมทะเลรอบเกาะเฉินซินแล้ว ศิษย์ที่อยู่นอกเกาะแม้จะได้รับข่าวสาร แต่ระหว่างทางกลับมาพวกเขาถูกคนของสองสำนักโจมตีจนมีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก…” อาวุโสหยางกล่าวด้วยความเจ็บปวด
ในช่วงนี้ สำนักใจพิสุทธิ์ต้องเผชิญกับความยากลำบาก
การสูญเสียรองเจ้าสำนัก ซึ่งมีพลังระดับขอบเขตวิบากกรรมขั้นเก้าสัมบูรณ์และเป็นรองเพียงเจ้าสำนัก ทำให้กำลังของสำนักอ่อนแอลงอย่างมาก
