กู้ชิงเอ๋อร์หันไปมองถานจวิ้นและสวี่เซิ่ง ก่อนจะกล่าวปฏิเสธเบา ๆ “ไม่ล่ะ พี่ชายของข้ากำลังรออยู่”
พูดจบ นางก็เดินตามข้ารับใช้หญิงขึ้นไปยังชั้นสี่ โดยไม่สนใจกลุ่มของสวี่เซิ่งอีก
“ชั้นสี่?” ถานจวิ้นหน้าตึงขึ้นมาทันที เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าตนเองอาจฟังผิดไป “เมื่อครู่สาวใช้คนนั้นพูดว่าชั้นสี่ใช่หรือไม่?”
กลุ่มของสวี่เซิ่งก็ได้ยินเช่นกัน และพวกเขาได้ยินอย่างชัดเจน ทุกคนพยักหน้ารับ แต่ในใจกลับปั่นป่วนราวกับคลื่นลูกใหญ่ถาโถม
ก่อนจะมาถึงเรือนฟังเสียงฝน ศิษย์พี่ถานเพิ่งบรรยายให้พวกเขาฟังอย่างละเอียดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ของที่นี่ โดยย้ำว่าผู้ที่ร่ำรวยเพียงอย่างเดียวไม่อาจขึ้นไปชั้นที่สูงกว่าได้
ชั้นหนึ่งสำหรับคนทั่วไป แม้จะมีทรัพย์สินมากมายก็ได้เพียงอยู่ชั้นนี้ ชั้นสองสงวนไว้สำหรับผู้ที่มีความแข็งแกร่งระดับหนึ่ง หรือมีผู้แข็งแกร่งขอบเขตวิบากกรรมเจ็ดขึ้นไปหนุนหลัง ส่วนชั้นสามสำหรับผู้ที่อยู่ในระดับครึ่งก้าวราชา
และชั้นสี่… ผู้ที่มีสิทธิ์ขึ้นไปชั้นสี่ต้องเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตราชา หรืออย่างน้อยก็ต้องมีความสัมพันธ์พิเศษบางอย่างกับผู้แข็งแกร่งระดับนั้น
