เพียงแต่การเปิดค่ายกลดา-พิชิตเซียนอย่างต่อเนื่องนั้น ใช้พลังวิญญาณในร่างอย่างมหาศาลเท่านั้นเอง
แม้จะต้องใช้พลังวิญญาณอย่างมหาศาล แต่กู้ฉางชิงก็ไม่คิดจะใช้เรือเดินสมุทรของสมาคมการค้า เพราะมันทั้งยุ่งยากและช้า
ถ้าพลังวิญญาณใกล้หมด ก็แค่หาที่พักฟื้นสักหนึ่งหรือสองวันก็พอ
“โฮก——”
จู่ๆ ขณะที่กู้ฉางชิงกำลังเดินกลางอากาศ เขาก็ได้ยินเสียงคำรามที่ดังจนแสบแก้วหู
เมื่อหันมองไปยังทิศทางของเสียง เขาเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วจากเส้นขอบฟ้าและทะเลตรงมาทางเขา
“นั่นมัน…สัตว์อสูรระดับราชา!”
กู้ฉางชิงรู้สึกแปลกใจ
เขาอยู่ในเขตน้ำตื้น ซึ่งตามปกติแล้ว โอกาสที่สัตว์อสูรระดับราชาจะปรากฏในบริเวณนี้มีน้อยมาก
ใช่แล้ว โอกาสที่ราชันย์อสูรจะโผล่มาในเขตน้ำตื้นนั้นน้อยมากจริงๆ การพบเจออสูรระดับนี้แทบไม่ต่างจากการถูกลอตเตอรี่ในชาติเดิมของเขา และยังเป็นการซื้อลอตเตอรี่ในประเทศจีนเสียด้วย
แต่น้อยแค่ไหนก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเลย และดูเหมือนครั้งนี้โชคจะเข้าข้างเขา
“หึ ดีเลย”
แทนที่จะรู้สึกหวาดกลัว เขากลับรู้สึกตื่นเต้น
ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา กู้ฉางชิงเจอสัตว์อสูรจำนวนไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่เป็นแค่ระดับวิญญาณแท้จริง แม้แต่ขอบเขตวิบากกรรมก็มีไม่กี่ตัว
เขาเฝ้าคิดอยากรู้มานานแล้วว่าความสามารถของเขาตอนนี้อยู่ในระดับไหน
เมื่อเทียบกับยอดฝีมือขั้นราชาลึกลับที่แท้จริง ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน?
