ล่าวด้วยความโกรธ
“พูดง่าย ๆ ก็คือตอนนี้ท่านทำให้ข้ารู้สึกว่า ท่านอ่อนแออย่างยิ่ง และยังหมกมุ่นอยู่แต่กับการวิจัยสุรา ไม่ใส่ใจดูแลโรงเหล้าเลย ฉะนั้นข้าจึงตัดสินใจติดตามปิงเหนี่ยง” คำพูดของหั่วเอ่อร์ ทำให้สีหน้าของประมุขตระกูลเทียนซีดเผือดไป
เพราะหั่วเอ่อร์นั้น ขณะนี้เป็นผู้ที่มีพลังสูงสุดรองจากตนเอง หากหั่วเอ่อร์ยืนอยู่ฝ่ายปิงเหนี่ยงแล้ว ฝ่ายตนเองก็จะเผชิญกับความยากลำบากอย่างใหญ่หลวง
แน่นอนว่าผู้ที่เพิ่งสนับสนุนประมุขตระกูลอยู่นั้น ก็พากันเดินไปยืนอยู่ฝ่ายแม่ใหญ่ทันที
ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีผู้อาวุโสหลายคนทยอยมาถึง และเมื่อได้ยินว่าผู้อาวุโสใหญ่สนับสนุนแม่ใหญ่ พวกเขาก็พากันเดินไปยืนอยู่ฝ่ายแม่ใหญ่ทีละคนสองคน สุดท้ายในสถานที่แห่งนั้นก็เหลือเพียง บรรดาคนสนิทของประมุขตระกูลเทียน และพวกพ้องตระกูลเทียนเท่านั้น
ผู้คนเหล่านั้นต่างพากันกล่าวหาหั่วเอ่อร์ ว่าเป็นคนทรยศและผิดคำสัญญา
หั่วเอ่อร์มองคนเหล่านั้นด้วยสายตาเย็นชา “แม้ข้าจะไม่ใช่คนตระกูลเทียน แต่หลายปีมานี้ข้าก็ไม่ได้ทำงานให้ตระกูลเทียนน้อยเลย!”
คนเหล่านั้นย่อมไม่สนใจคำอธิบายของหั่วเอ่อร์ หั่วเอ่อร์จึงมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา แล้วกล่าวว่า “ถ้าอยากตาย ก็พูดจาไร้สาระต่อไปเถอะ!”
คนเหล่านั้นไม่กล้าพูดอะไรอีกทันที ทำได้เพียงมองหน้ากันไปมา
เทียนเซียวจ้องมองหั่วเอ่อร์ แล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสใหญ่ ท่านจะทรยศท่านพ่อของข้าจริง ๆ หรือ?”
“คุณชายหก โ
