ดการกับตน
ลู่เฉินปล่อยแผ่นหินฉวิญญาณออกมา พลังดูดวิญญาณอันทรงพลังระเบิดออก ชายตาบอดรู้สึกว่าวิญญาณของตนกำลังจะถูกดูดออกไป แต่หลังจากเขาหมุนเวียนพลังภายในร่างแล้ว ก็กลับเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่เพียงเท่านั้น ชายตาบอดยังพูดกับลู่เฉินว่า “หากเจ้าคิดจะใช้วิธีจอมปลอมพวกนี้มาจัดการกับข้า ข้าขอแนะนำให้เจ้าล้มเลิกไปเถอะ”
ลู่เฉินแย้มยิ้ม “ดูเหมือนว่าข้าจำเป็นต้องใช้วิธีที่รุนแรงกว่านี้แล้ว”
ทุกคนจ้องมองชายหนุ่มอย่างสนใจ เพราะอยากรู้ว่าวิธีร้ายกาจที่อีกฝ่ายพูดถึงนั้นคืออะไร
ในตอนนั้นเอง ลู่เฉินหยิบกระบี่สยบเก้าทิศออกมา
มีบางคนเคยเห็นลู่เฉินใช้กระบี่เล่มนี้ จึงกระซิบบอกกันว่า “เขาจะใช้วิชากระบี่”
“วิชากระบี่ของเขาร้ายกาจหรือ?”
“ก่อนหน้านี้ข้าเห็นเขาปล่อยพลังกระบี่ออกมาหมื่นกระแส แล้วยังสามารถบีบอัดให้เหลือเพียงห้ากระแส นั่นหมายความว่าถูกบีบอัดมากกว่าสองพันเท่า”
“อะไรนะ? ร้ายกาจถึงเพียงนั้นเชียว?” บางคนไม่กล้าเชื่อ บางคนก็สงสัยว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริงหรือไม่
ชายตาบอดมองลู่เฉิน “ไอ้หนู ข้าขอเตือนว่าเจ้าอย่าได้ลงมือเชียว มิเช่นนั้นหากพลังกระบี่ไปกระทบสิ่งรอบข้าง จนส่งผลต่อการค้าขายของข้า ข้าคงต้องไม่สุภาพด้วยแล้ว”
“อ้อ? เจ้าจะไม่สุภาพ? ลองบอกมาสิว่าเจ้าจะไม่สุภาพกับข้าอย่างไร!” ลู่เฉินพูดราวกับอยากให้อีกฝ่ายลงมือ
เห็นได้ชัดว่าชายตาบอดไม่อยากลงมือง่าย ๆ จึงเตือนอีกครั้ง “ไอ้หนู ข้าไม่
