บทที่ 801 ลงโทษเล็กน้อยก็ทำให้เชื่อฟังแล้ว
นักบวชชราจมูกวัวถลึงตาใส่อย่างไม่พอใจ และพูดด้วยท่าทีเย่อหยิ่งว่า “เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใคร? มีสิทธิ์อะไรมาให้ข้าตอบคำถาม?”
ลู่เฉินเห็นท่าทีของอีกฝ่ายเป็นแบบนี้ จึงจำต้องลงมือพร้อมแย้มยิ้ม “พูดแบบนี้แปลว่าเจ้าเตรียมพร้อม จะต่อสู้กับข้าแล้วสินะ?”
”ไอ้หนู เจ้าไม่รู้สึกหรือว่าเจ้าที่อยู่แค่ขั้นหลอมแก่นแท้ ช่างอ่อนแอเหลือเกิน?” นักบวชชราเห็นลู่เฉินบ้าบิ่นเช่นนี้ จึงย้อนถามกลับทันที
”อ่อนแอหรือไม่ ลองดูก็รู้แล้ว” ลู่เฉินไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
นักบวชชรากล่าวอย่างดูแคลน “ไอ้หนู ข้าคือหัวหน้าหอทะเลภูเขา และเจ้า ตอนนี้กำลังอยู่ในเขตอิทธิพลของข้า เจ้าไม่คิดหรือว่าคำพูดของเจ้านั้น ช่างไร้สาระเหลือเกิน?”
”ไร้สาระหรือ?” ชายหนุ่มย้อนถามอีกฝ่าย
”พูดจาเหลวไหล แน่นอนว่าย่อมไร้สาระ!” นักบวชชราพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
ลู่เฉินยกยกยิ้มมุมปาก “งั้นข้าก็จะลงมือลองดู”
”ลงมือ? ต่อให้ปล่อยให้เจ้าโจมตีสิบครั้ง หรือแม้กระทั่งร้อยครั้ง ก็ยังเป็นแบบนี้” นักบวชชราผู้นี้หยิ่งผยองอย่างยิ่ง เขารวบรวมพลังสร้างม่านพลังแสงสีทองขึ้นรอบตัว และมั่นใจว่าสามารถต้านทาน การโจมตีของลู่เฉินได้โดยไม่มีปัญหา
ลู่เฉินยิ้มบาง ๆ จากนั้นใช้ฝ่ามือแปดวิญญาณ
ถังอิงมองด้วยความสงสัยใคร่รู้ ส่วนนักบวชชราลอยอยู่ตรงนั้น ราวกับกำลังรอดูชายหนุ่มอับอายขายหน้า
ใครจะรู้ว่าฝ่ามือแปดวิญญาณพุ่งเข้ามาใน
