บทที่ 795 การปะทะครั้งแรกในทะเลผี!
ดูเหมือนว่าอวิ๋นเมิ่งหนิงจะมีความกังวล นางมองไปทางเจ้าสำนักแล้วถามว่า “ท่านเจ้าสำนัก ท่านคิดว่าเขาจะเข้าไปจริงหรือเจ้าคะ?”
“แน่นอน!”
“ทำไมล่ะเจ้าคะ?” อวิ๋นเมิ่งหนิงรู้สึกว่าลู่เฉินคงไม่โง่ถึงขนาดนั้น
เจ้าสำนักมองภาพของลู่เฉินแล้วกล่าวว่า “เพราะเขาหยิ่งผยองเกินไป โดยเฉพาะแม้จะรู้ว่ามีกับดักอยู่ตรงหน้า ทว่าเขาก็จะเข้าไป”
“แต่ข้ารู้สึกว่า…” อวิ๋นเมิ่งหนิงรู้สึกว่าลู่เฉินคงไม่หลงกลง่าย ๆ
เจ้าสำนักกล่าวอย่างมั่นใจ “ดูต่อไปก่อนเถิด เขาต้องเข้าไปแน่!”
ทุกคนกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย จึงจ้องมองภาพตรงหน้า
พวกเขาเห็นลู่เฉินมาถึงสระน้ำแห่งหนึ่ง รอบ ๆ สระน้ำมีหมอกสีดำปกคลุม และบนสระน้ำนี้มีประตูหินลอยอยู่ ส่วนบนประตูหินมีตัวอักษรสีฟ้าเรืองแสงเขียนว่า ‘ทะเลผี’
“นี่คือทะเลผีที่เล่าลือกันงั้นหรือ?” ถังอิงที่มาที่นี่เป็นครั้งแรกถามอย่างอัศจรรย์ใจ
ลู่เฉินพยักหน้า “ถูกต้อง นี่คือทะเลผี”
ถังอิงลังเลเล็กน้อย แล้วหยิบศิลาวิญญาณก้อนหนึ่งขว้างไปทางประตูนั้น ทันใดที่ศิลาวิญญาณก็ลอยผ่านไป มันกลายเป็นสีดำ ราวกับถูกกระแสพลังงานสีดำบางอย่างเข้าสิง
“นี่มัน!…” ถังอิงตกตะลึง
“เป็นเพียงกลิ่นอายจากซากศพเท่านั้น” ลู่เฉินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
“นั่นมันกลิ่นอายซากศพนะ!” ถังอิงรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ แต่ลู่เฉินไม่พูดอะไร และทำเพียงกล่าวว่า “มีความกล้าก็ตามมา หากไม่กล้าก็อยู่เฉย ๆ ไป!”
พูดจบ ชายหนุ่
