กมาย พลันปรากฏขึ้นรอบตัวลู่เฉิน
ผู้คนจากวังทะเลภูเขาต่างดีใจและพากันส่งเสียง ขณะที่ถังอิงเตือนลู่เฉิน”ระวังหน่อย เงากระบี่พวกนั้นเรียกว่ากระบี่วิญญาณ มันโจมตีวิญญาณโดยเฉพาะ”
โจมตีวิญญาณ?
ลู่เฉินไม่กลัวเลยสักนิด ดังนั้นเมื่ออินซานส่งเงากระบี่เหล่านั้นเข้าโจมตีลู่เฉิน แต่เขากลับไม่เป็นอะไรเลย
เรื่องนี้ทำให้ทุกคนตกใจ ส่วนถังอิงพูดชื่นชม “ช่างเป็นบุรุษที่แข็งแกร่งจริง ๆ”
สีหน้าของอินซานเปลี่ยนไปทันที “เจ้าไม่เป็นอะไรเลยงั้นหรือ?”
“วิชากระบี่ของเจ้าอ่อนแอเหลือเกิน!” คำพูดของลู่เฉินทำให้อินซาน แทบจะฟันเขาให้ตายทันที
แต่ไม่ว่าอินซานจะพยายามอย่างไร วิชากระบี่ของเขาก็ไม่สามารถ ทำอะไรลู่เฉินได้เลย ในทางกลับกันลู่เฉินกลับเย้ยหยัน “อ่อนแอ อ่อนแอจริง ๆ!”
“เจ้า… เจ้ากล้าบอกว่าข้าอ่อนแองั้นหรือ!?”
“เจ้าอ่อนแอแล้วไม่ให้ข้าพูดหรือ?” ลู่เฉินแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา
อินซานโกรธจนตะโกนใส่คนของวังทะเลภูเขา “เอาแต่มองอะไรกัน ทุกคนโจมตีพร้อมกัน!”
ทุกคนไม่คิดว่าอินซานจะสั่งให้ คนของวังทะเลภูเขาร่วมมือกันโจมตี
แต่คนของวังทะเลภูเขาเห็นลู่เฉินน่าเกรงขามเช่นนั้น จึงไม่มีใครกล้าเข้าไป ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา
“อย่างไร? ไม่โจมตีหรือ?” อินซานโกรธจนแทบระเบิด
ทุกคนล้วนไม่กล้าเข้าโจมตี ส่วนคนที่ยืนดูอยู่กลับสนุกสนาน บางคนถึงกับพูดว่า “วังทะเลภูเขาถึงกับกลัว ขั้นหลอมแก่นแท้คนเดียว”
“ใช่เลย”
สีหน้าของอินซานดูไม่ดีเลย ส่ว
