้วครึ่งหนึ่ง “แล้วเหตุใดวิญญาณเร่ร่อนเหล่านั้น ถึงหายไปยามที่ข้าวางแผนจะควบคุมพวกเขา?”
“วิญญาณเร่ร่อนเหล่านี้ไม่สามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ ไม่เช่นนั้นพวกมันจะหายไปในอากาศ ดังนั้นข้าจึงทำได้เพียงใช้วิธีการพิเศษที่นี่เพื่อดึงดูดพวกมันมา แต่มีบางส่วนที่ยากจะดึงดูด ข้าจึงเพิกเฉยต่อพวกมัน” เทียนกุ่ยอีชาบอกเหตุผล
“เจ้าไม่ได้โกหกข้าแน่หรือ?”
“ไม่ ข้าไม่กล้า!” เทียนกุ่ยอีชาให้คำมั่น
ลู่เฉินพยักหน้ารับและกล่าวว่า “ข้าจะให้เจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน ถ้าวันหนึ่งข้าพบว่าเจ้าโกหก ข้าจะทำให้ชีวิตของเจ้าเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย”
“ตราบใดที่ข้าไม่โดนกลุ่มผู้คุมกฎนั่นจับได้ เจ้าก็สามารถขังข้าเอาไว้ที่ไหนก็ได้!” เมื่อครู่เทียนกุ่ยอีชาได้พูดมากไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าออกไปข้างนอก และทำได้แค่อยู่ต่อในสมบัติวิญญาณของลู่เฉิน
ลู่เฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงลอยออกไปนอกกู่ฉิน
แสงสีดำที่อยู่นอกกู่ฉินห่อหุ้มลู่เฉินเอาไว้ทันที แต่แสงสีดำกะพริบสองสามครั้ง หลังจากเห็นว่าไม่สามารถดึงชายหนุ่มลงมาได้ มันก็หายไปอีกครั้ง ราวกับว่าไม่เคยปรากฏมาก่อน
ลู่เฉินถามเทียนกุ่ยอีชาที่อยู่ในกู่ฉิน “เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าตัวเองเป็นคนเดียวที่มาจากอาณาจักรภูต แล้วเหตุใดจึงมีกลุ่มผู้คุมกฎและชายที่ชื่อหลิง?”
“กลุ่มผู้คุมกฎมีร่างกายไร้วิญญาณและค่อนข้างพิเศษ พวกเขาจึงสามารถอยู่ที่นี่ได้สักพัก ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว และพวกเขาจะปรากฏตัวได้ก็ต่อเมื
