ทั้งเงาสายฟ้ายังคงร่ายพายุฟ้าคะนองอย่างไม่หยุดหย่อน ซึ่งทำให้เขาแทบคลั่ง “เจ้าต้องไม่ตายดีแน่!”
ลู่เฉินคร้านจะพูดเรื่องไร้สาระกับมัน และพร้อมจะประทับตราภูตใส่
แต่เมื่อลู่เฉินนึกถึงฉากที่ประทับตราภูตให้กับดวงวิญญาณเร่ร่อนก่อนหน้านี้ เขาก็หยุดมือไปอีกครั้ง เพราะกังวลว่าเทียนกุ่ยอีชาจะหายไปในอากาศถ้าลงมือ
ดังนั้นลู่เฉินจึงหดมือของเขา และปล่อยให้กุ่ยเจี๋ยกลืนพลังบางส่วนลงไป
ด้วยวิธีนี้ เทียนกุ่ยอีชาจึงอ่อนแอลงกว่าเดิม และในที่สุดก็ถูกปราบโดยฝ่ามือแปดวิญญาณของลู่เฉิน
“ถ้าเจ้าไม่พูดตอนนี้ เจ้าจะไม่มีโอกาสแล้วนะ” ขณะมองเทียนกุ่ยอีชาที่ติดอยู่ ลู่เฉินก็เอ่ยกลั้วหัวเราะ
