บทที่ 736 กองทัพวิญญาณภูตผีขนนกทมิฬ!
เซี่ยอีฉานมองหลุมฝังศพที่ส่องแสงสีฟ้าอ่อนอยู่ข้างหน้าเขา และ ‘เนินเขา’ สีฟ้าที่อยู่ด้านหลัง ก่อนพยักหน้ารับ “ข้ารู้จัก เทือกเขาเจ็ดหิมะเรียกสถานที่แห่งนี้ว่าศูนย์กลางของแดนลับและพื้นที่หวงห้าม”
“เขตหวงห้ามงั้นหรือ?” ลู่เฉินสงสัยว่าสิ่งนี้มีที่มาอย่างไร
“เพราะผู้ใดก็ตามที่เข้ามาใกล้ที่นี่จะต้องคลุ้มคลั่ง” เซี่ยอีฉานตอบ
“โอ้ คลุ้มคลั่งงั้นหรือ?” ชายหนุ่มไม่เชื่อนัก จึงเดินไปที่หลุมฝังศพทีละก้าว
เซี่ยอีฉานพลันพูดด้วยความตื่นตระหนก “นายท่านโปรดอย่าเข้ามาใกล้ สถานที่แห่งนี้ชั่วร้ายมาก”
ชั่วร้ายงั้นหรือ?
ลู่เฉินไม่เชื่อและเดินไปทีละขั้น ขณะนี้แสงสีฟ้าบนแผ่นหินพลันเข้าห่อหุ้มลู่เฉิน ก่อนจะตามด้วยเสียง ‘ฟึบ’ ชายหนุ่มถูกดูดเข้าไปในแผ่นศิลาสีน้ำเงินที่อยู่ด้านบนทันที
เซี่ยอีฉานตกใจมาก “นายท่าน!”
หั่วเตาหลางพูดอย่างสงบ “นายท่านกล่าวว่าไม่ให้พวกเราติดตามเขาไป”
“แต่เขา…” เซี่ยอีฉานดูสับสน
หั่วเตาหลางไม่พูดจา เซี่ยอีฉานจึงหยุดพูด แล้วรอคอยอย่างใจจดใจจ่อแทน
…
ภายในแผ่นศิลาสีฟ้านี้เป็นพื้นที่อิสระเล็ก ๆ
ที่นี่ แสงสีฟ้ากะพริบไปทั่ว โดยภายใต้แสงสีฟ้านี้มีกลุ่มดวงวิญญาณเร่ร่อนอยู่
ดวงวิญญาณเร่ร่อนเหล่านี้หมุนวนอยู่รอบวังน้ำวน และหลังจากหมุนไปสักพัก ดวงวิญญาณเร่ร่อนก็จะเข้าไป ก่อนจะหายไปทันที
ขณะที่ลู่เฉินนึกสงสัยว่าดวงวิญญาณเร่ร่อนเหล่านี้มาทำสิ่งใดที่นี่ จู่ ๆ ร่
