บทที่ 728 ดื้อรั้นและเอาแต่ใจ
ขณะนั้นเอง หญิงสาวซึ่งสวมชุดเกราะสีเงินพลันปรากฏตัวขึ้นมา
หญิงสาวผู้นี้ดูอ่อนวัยและมีรูปโฉมงดงาม ทว่ามีอารมณ์ฉุนเฉียวเล็กน้อย ในมือถือทวนที่มีพู่สีแดงห้อยอยู่ เท้าทั้งสองข้างสวมรองเท้าสีแดง อีกทั้งรองเท้านี้ยังมีเปลวเพลิงลุกโชนอยู่ด้านล่าง ทำให้นางลอยอยู่บนขั้นบันได
ไม่เพียงเท่านั้น เมื่อหญิงสาวเห็นเงาร่างของเซี่ยอีฉาน ก็พูดด้วยความโกรธแค้นออกมา “มาหาข้าเดี๋ยวนี้!”
“คุณหนูเฉอ คือว่า… ข้าช่วยท่านไม่ได้จริง ๆ” เซี่ยอีฉานพูดด้วยความตื่นกลัว
“เจ้าไม่ช่วยข้านั้นไม่เป็นไร แต่ยังบอกท่านพ่อ ทำให้ข้าถูกท่านพ่อตำหนิ!” หญิงสาวมองเซี่ยอีฉานด้วยความโกรธเคือง
เซี่ยอีฉานถึงกับพูดไม่ออก “คือว่า… นั่นเป็นเพราะท่านพ่อของท่านบังคับให้ข้าพูด”
“ข้าไม่สน! อย่างไรก็ตาม เจ้าทำให้ข้าถูกขังมานานหลายปี! ข้าจะจัดการเจ้า!” หญิงสาวพูดด้วยความโกรธแค้น
“คุณหนูเฉอ ที่นี่ไม่สามารถต่อสู้กันได้ และหากถูกจับได้ ท่านพ่อของท่านต้องยิ่งไม่ปล่อยท่านออกมาแน่”
“อย่างไรก็ถูกขังอยู่แล้ว” หญิงสาวไม่กลัวการข่มขู่แม้แต่น้อย และยังนำทวนออกมา
ทวนพุ่งไปยังเซี่ยอีฉานทันที ทว่ากลับหยุดลงตรงหน้าลู่เฉิน หญิงสาวรู้สึกสงสัยและลองควบคุมมันอีกครั้ง แต่กลับไม่สามารถควบคุมทวนนี้ได้อีก จึงทำให้สีหน้าของนางดูจริงจังขึ้นมา “เกิดอะไรขึ้น?”
เซี่ยอีฉานรู้ว่าลู่เฉินต้องลงมือแล้วแน่ ๆ ดังนั้นจึงมองไปยังหญิงสาวพลางพูดด้ว
