น้าของเซี่ยอีฉานพลันเปลี่ยนไป “ถ้าเจ้าต้องการไปยังอาณาจักรลับ เจ้าต้องทำผลงานให้กับเทือกเขาเจ็ดหิมะก่อน ไม่เช่นนั้นเจ้าจะไม่สามารถก้าวเข้าไปในนั้นได้”
“โอ้? ผลงานอะไรกัน?”
“ปกติแล้วมันจะเป็นภารกิจพิเศษในเทือกเขาเจ็ดหิมะ” เซี่ยอีฉาน
“พิเศษยังไง?”
“บางคนมองหาสัตว์ประหลาด บางคนก็กำลังมองหาสิ่งต่าง ๆ” เซี่ยอีฉานอธิบาย
ลู่เฉินเข้าใจ “งั้นพาข้าไปที่เทือกเขาเจ็ดหิมะก่อน”
“นี่…”
“อะไร? มีปัญหางั้นหรือ?”
“ไม่… ไม่มีปัญหา!” เซี่ยอีฉานกล่าวด้วยท่าทางประหม่า
จากนั้นลู่เฉินก็ออกจากร่างของอีกฝ่ายและเดินออกจากพื้นที่พระพุทธรูปสีทอง ทว่าก่อนที่จะไปยังเทือกเขาเจ็ดหิมะ ลู่เฉินต้องจัดการกับสองคนจากพันธมิตรกำจัดมารก่อน
ดังนั้นเขาจึงให้เซี่ยอีฉานนำทางไป
…
อสูรเฒ่าจ้าวและอวี่ซานเส้าซึ่งซ่อนตัวอยู่ในถ้ำขณะนี้มีความสุขมาก เพราะผู้อาวุโสซือได้บอกพวกเขาว่าลู่เฉินถูกเจ้าสำนักขังเอาไว้
ในหมู่พวกเขา อสูรเฒ่าจ้าวถามอย่างมีความสุขว่า “ผู้อาวุโสซือ จัดการเรียบร้อยแล้วจริง ๆ หรือ?”
“ไร้สาระ เจ้าสำนักของเราลงมือแล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะหลบหนีออกมา!” ผู้อาวุโสซือพูดโอ้อวด
“เยี่ยมมาก!” อสูรเฒ่าจ้าวพูดอย่างตื่นเต้น
